فرمول دارایی های نقدی


در این نوع ترازنامه خطی بزرگ به شکل T کشیده می شود و دارایی ها در سمت راست و بدهی ها و حقوق صاحبان سهام به ترتیب از بالا به پایین در سمت چپ آن نوشته می شوند. شکل زیر خلاصه ای از یک ترازنامه T شکل استاندارد است.

ترازنامه چیست؟!

ترازنامه یا صورت وضعیت مالی یکی از مهم ترین صورت های مالی شرکت ها می باشد که برای گزارش وضعیت حساب های شرکت و ساختار مالی آن می باشد.

همانطور که قبلا گفتیم برای تحلیل بنیادی شرکت ها نیاز به اطلاعاتی درباره وضعیت مالی آن شرکت وجود دارد. تراز نامه یکی از منابعی است که اطلاعات بسیار مهمی را برای تحلیل در اختیار ما قرار می دهد برای مثال از اطلاعات ترازنامه برای بدست آوردن نسبت های مالی و اهرم ها استفاده می شود.

پس شناخت این صورت مالی بسیار مهم و تسلط بر آن برای تحلیل شرکت ها امری بدیهی و واجب است.

ساختار ترازنامه

ساختار ترازنامه بر اساس فرمول اصلی حسابداری می باشد و در واقع ترازنامه یک گزارش مفصل از ساختار مالی شرکت می باشد که در آن مشخص می شود شرکت چه مقدار دارایی دارد و آیا این دارایی ها از سرمایه اشخاص می باشد و یا از طریق وام و دیگر بدهی ها تامین سرمایه شدند همچنین این سرمایه ها در کجا مصرف شده اند آیا دارایی ثابت خریداری کردیم یا وسایل نقلیه و یا پول نقد نگه داشتیم.

نکته بسیار مهمی که باید در این زمینه همواره به یاد داشته باشیم این است که طبق فرمول همواره مجموع مبلغ بدهی ها و حقوق صاحبان سرمایه با میزان دارایی ها برابر است و اگر این این تساوی برقرار نباشد اشتباه محاسباتی رخ داده که باید عیب یابی شود.

برای درک بهتر مفهوم این فرمول (حسابداری) مثالی ساده را از لحاظ مالی بررسی می کنیم.

اگر کسی بخواهد شرکتی تاسیس و کسب سود کند، برای این کار ابتدا نیاز به سرمایه ای دارد که می تواند این سرمایه را از پول شخصی خود تامین کند و یا یک سرمایه گذار یا یک شریک تجاری جذب کند و یا از کسی قرض کند و یا وام بگیرد. این مرحله تامین سرمایه نام می گیرد که مربوط به ساختار سمت چپ این فرمول می باشد. اگر فرد با پول خودش ، شریک تجاری و یا سرمایه گذار این کار را شروع کند این سرمایه ها با نام همان افراد در قسمت حقوق صاحبان سهام قرار می گیرند و اگر سرمایه از طریق وام یا قرض تامین شود در قسمت بدهی ها ثبت می شود.

برای مثال شخصی ۴ میلیون تومان از خودش سرمایه دارد. شریک او نیز ۳ میلیون تومان فرمول دارایی های نقدی سرمایه گذاری می کند همچنین ۲ میلیون تومان نیز از بانک وام می گیرند. در مجموع حقوق صاحبان سهام ۷ میلیون تومان و بدهی ها ۲ میلیون تومان می باشد که مجموع بدهی ها و حقوق صاحبان سهام ۹ میلیون تومان می شود و تمام دارایی است که در اختیار آنها قرار دارد پس مبلغ دارایی ها نیز ۹ میلیون تومان می باشد.

حالا آن شخص با این ۹ میلیون تومان دارایی می تواند شروع به کارکند و برای مثال مواد اولیه و ماشین آلات صنعتی خریداری کند و یا در بانک بصورت نقد نگه داری کند.

این مرحله که مربوط به ساختار سرمایه (مصرف سرمایه) می شود نیز در سمت راست فرمول یعنی دارایی ها ثبت می شود که به آن خواهیم پرداخت.

ترازنامه

هر شرکت با توجه به شرایط خاص خود ساختار متفاوتی در وضعیت مالی خود دارد و عوامل زیادی در این ساختار دخیل هستند مانند میزان سرمایه مورد نیاز ، وضعیت اقتصادی صنعت و کشور و بیشتر از همه طرز تفکرات مدیریت مجموعه که تصمیم گیرنده اصلی می باشد. اینکه تامین سرمایه از طریق جذب سرمایه گذار باشد و یا از طریق وام بانکی.

یک تحلیل گر قوی تمامی این موارد را متناسب با شرایط هر شرکت می سنجد و در میزان ریسک و سود دهی آن شرکت تاثیر می دهد.

پیشنهاد می کنیم این مطلب را از دست ندهید: حد ضرر در بورس

همانطور که در مثال گفتیم ساختار حقوق صاحبان سهام ، بدهی و دارایی می تواند متفاوت باشد و در هر شرکتی نیز متفاوت است حالا به توضیح این ساختار ها می پردازیم.

ساختار دارایی ها:

برای آشنایی با ساختار دارایی ها ابتدا باید تعریف دارایی را بدانیم ، بطور ساده و خلاصه می توان گفت دارایی ها مواردی هستند که سرمایه ما در آنجا مصرف شده و در اختیار ما هستند برای مثال وجوه نقد در بانک یا صندوق و یا ساختمان و املاک شرکت.

بطور کلی دارایی ها به دو دسته دارایی هایی جاری و دارایی های غیر جاری تقسیم می شوند. تفاوت این دو دسته در میزان زمانی است که برای نقدشوندگی آنها لازم است. دارایی های که نقد کردن یا تبدیل کردن آنها به دارایی دیگر کمتر از یک سال زمان ببرد دارایی جاری و دارایی های که انتظار می رود بیش از یک سال برای نقد کردن آنها زمان بخواهیم دارایی های غیر جاری محسوب می شوند.

برای مثال وجوه نقدی که در بانک و یا صندوق وجود دارد دارایی جاری هستند زیرا بصورت پول نقد هستند و هرگاه بخواهیم می توانیم آنها را تبدیل به دارایی های دیگر بکنیم اما ساختمان یک دارایی غیر جاری محسوب می شود چون فروش آن زمان زیادی می خواهد و ما نیز در یک سال آینده قصد فروش آن را نداریم.

  1. دارایی های کل از جمع دارایی های جاری و غیر جاری بدست می آید.
  2. بطور کلی در ترازنامه اقلامی که نقدشوندگی بالاتری دارند در سطر بالا تری نوشته می شوند یعنی ابتدا اقلام جاری و سپس غیر جاری. اما بطور کلی چه مواردی در ترازنامه در دارایی ها ثبت می شوند:

۱٫ دارایی های جاری

دارایی های جاری خود شامل چند حساب مختلف می شوند که به شرح زیر است:

  • وجوه نقد: این وجوه شامل تمامی نقدینگی که در حساب بانک ها ، صندوق ها و تنخواه ها می شود می باشد و چون بصورت نقد می باشد در اولین سطر دارایی های جاری نوشته می شود.
  • سرمایه گذاری های کوتاه مدت: سرمایه گذاری هایی مانند اوراق مشارکت و اوراق بهادار از جمله این سرمایه گذاری ها می باشند که نقدشوندگی بالایی دارند.
  • مطالبات و اسناد دریافتنی: مواردی مانند چک و سفته که از دیگران طلب داریم و سر رسید آنها کمتر از یک سال می باشد در این دسته قرار می گیرند.
  • پیش پرداخت ها: مبالغی که قبل از دریافت کالا و خدمات پرداخت کرده ایم و هنوز آنها را دریافت نکرده ایم در این قسمت قرار می گیرند مانند پیش پرداخت اجاره یا پیش پرداخت خرید کالا
  • موجودی مواد و کالا: این دارایی شامل مواد اولیه کالا های نیمه ساخته و کالای نهایی فروش نرفته می باشد.

۲٫ دارایی های غیر جاری

  • سرمایه گذاری های بلند مدت: سرمایه گذاری هایی می باشند که طبق استراتژی ما بیش از یک سال زمان نیاز دارند.
  • دارایی های ثابت مشهود و نامشهود: دارایی هایی هستند که قصد فروش زود هنگام آنها را نداریم و نقدشوندگی آنها پایین است. برای مثال دارایی ثابت مشهود ساختمان شرکت و دارایی ثابت نامشهود اعتبار نام تجاری و حق امتیاز های مختلف است.
  • مطالبات و اسناد دریافتنی: مطالباتی که سر رسید آنها بیش از یک سال است در این قسمت قرار می گیرند.

ساختار بدهی ها:

بدهی را تعهدات و بدهی های شرکت به دیگران تعریف می کنند. برای مثال از کسی پولی در ازای ارائه خدمات یا کالا گرفته ایم ولی هنوز آن را پرداخت نکردیم و به آن شخص بدهکار هستیم.

بدهی ها نیز مانند دارایی ها بطور کلی به دو دسته بدهی های جاری و بدهی های غیر جاری تقسیم می شوند. بدهی های جاری آن دسته از بدهی ها هستند که کمتر از یک سال به سر رسیدشان می رسند و بدهی های غیر جاری بدهی های بلند مدت هستند که تا یک سال آینده نیاز به تسویه آنها نیست. میزان کل بدهی ها با مجموع بدهی های جاری و غیر جاری برابر است.

بدهی ها نیز در ترازنامه به ترتیب سررسید ذکر می شوند و قبل از حقوق صاحبان سهام نوشته می شوند.

بطور کلی بدهی ها در ترازنامه شامل موارد زیر می باشند:

بدهی های جاری:

  • اسناد و حساب های پرداختنی: در این قسمت بدهی هایی که شرکت به تامین کنندگان و فروشندگان مواد اولیه و .. دارد ثبت می شود. سر رسید این اسناد هم کمتر از یک سال می باشد.
  • مالیات پرداختنی: میزان مالیاتی است که شرکت باید بپردازد.
  • سود سهام پرداختنی: شرکت های سهامی هر ساله میزانی از سود شرکت را بین سهام داران تقسیم می کنند. حساب سود سهام پرداختنی DPS است که در مجمع تصویب شده و هنوز به حساب سهام داران واریز نشده.
  • تسهیلات مالی: وام های بانکی و …. در این بخش ثبت می شوند.
  • پیش دریافت ها: وقتی برای اراِه خدمات و یا کالایی پولی را زودتر دریافت می کنیم و هنوز خدمات و یا کالا را ارائه نداده باشیم مبلغ بدهی را در این قسمت ثبت می کنیم.

بدهی های غیر جاری:

  • اسناد و حساب های پرداختنی: اسنادی که سررسید آنها بیش از یک سال باشد بدهی های بلند مدت محسوب می شوند.
  • تسهیلات مالی: تسهیلات مالی که سر رسید آنها بیش از یک سال باشد در این قسمت قرار می گیرند.

نکته : شرایط هر شرکت متفاوت است و ممکن است شرکتی هر کدام از این موارد را نداشته باشد برای مثال هیچ بدهی به بانک نداشته باشد و یا پیش دریافتی در قسمت غیر جاری داشته باشد.

ساختار حقوق صاحبان سهام:

حقوق صاحبان سهام بیانگر میزان حق و حقوق سهام داران و صاحبان شرکت است که ممکن است برای تعداد زیادی اشخاص حقیقی و حقوقی تشکیل شده باشد.

در این قسمت حساب سرمایه های اولیه و اصلی ، برداشت ها ، افزایش سرمایه ها ، صرف سهام ، اندوخته ها و…. ثبت می شود که بطور کلی به شرح زیر می باشند:

  • سرمایه: سرمایه ای است که برای شرکت ثبت شده و با تقسیم آن بر ۱۰۰۰ ریال تعداد کل سهام های شرکت بدست می آید.
  • اندوخته قانونی: طبق قانون شرکت ها در هر دوره ۵% از سود خالص خود را به عنوان اندوخته قانونی نگه میدارند تا مقدار اندوخته به ۱۰% میزان سرمایه ثبت شده شرکت برسد.
  • سود (زیان) انباشته: شرکت ها می توانند طبق اساس نامه خود و سازمان بورس در هر دوره مقداری از سود خود را نگه دارند تا در آینده با آن افزایش سرمایه بدهند و یا بصورت نقدی بین سهام داران تقسیم کنند. اگر شرکت زیان ده باشد ضرر های آن طی سال ها انباشته می شود و در این حساب ثبت می گردد.

پیشنهاد می کنیم این مطلب را از دست ندهید: افزایش سرمایه چیست؟!

شکل ظاهری ترازنامه (صورت وضعیت مالی):

تراز نامه به ۲ صورت T شکل و ستونی تهیه می شود که تفاوت آنها تنها در شکل ظاهری است و هیچ تفاوتی در حساب ها نمی کنند. نکته مهم در تهیه ترازنامه برابری دارایی با مجموع بدهی ها و حقوق صاحبان سهام می باشد که باید رعایت شود.

ترازنامه T شکل:

ترازنامه یا صورت وضعیت مالی

در این نوع ترازنامه خطی بزرگ به شکل T کشیده می شود و دارایی ها در سمت راست و بدهی ها و حقوق صاحبان سهام به ترتیب از بالا به پایین در سمت چپ آن نوشته می شوند. شکل زیر خلاصه ای از یک ترازنامه T شکل استاندارد است.

باید در نظر داشته باشیم که جمع دو طرف ترازنامه یعنی کل دارایی ها با جمع بدهی ها و حقوق صاحبان سهام برابر باشد.

ترازنامه ستونی:

در این ترازنامه مبالغ از بالا به پایین بصورت ستونی نوشته می شوند. ابتدا دارایی ها سپس بدهی ها و در آخر حقوق صاحبان سهام. در تصویر زیر خلاصه ای از ترازنامه ستونی میبینید.

ترازنامه یا صورت وضعیت مالی

در این ترازنامه نیز باید جمع کل دارایی ها با جمع بدهی ها و حقوق صاحبان سهام برابر باشد.

نکته : در دروس رشته حسابداری ترازنامه ستونی با ۲ یا ۴ ستون تهیه می شود که در مراحل آموزش بورس نیازی به یادگیری جزییات آنها نمی باشد و یادگیری مثالی که زدیم کافی است.

طرز تهیه ترازنامه (صورت وضعیت مالی):

برای تهیه یک ترازنامه باید به دفاتر و اطلاعات حسابداری که شرکت ها از رویداد های مالی خود ثبت کرده اند دسترسی داشت و با وارد کردن مانده حساب ها به ترازنامه آن را تهیه و تنظیم کرد.

ترازنامه جدید (صورت وضعیت مالی) در کدال:

نکته مهمی که باید به آن توجه کنیم این فرمول دارایی های نقدی است که توضیحاتی که در بالا داده شده است با استاندارد های رشته حسابداری می باشد و شرکت های بورسی مطابق استاندارد های سازمان بورس گزارش های خود را در سامانه جامع ناشران یا همان کدال منتشر می کنند.

برای مطاله کامل درباره کدال لطفا به این مطلب مراجعه کنید: کدال چیست؟!

اخیرا نیز نمایش ترازنامه یا همان صورت های مالی در کدال نسبت به قبل تفاوت پیدا کرده و شرکت ها بطرز جدید ترازنامه خود را منتشر می کنند.

ما تمامی این تفاوت ها را با توضیحات بالا بررسی می کنیم اما باید توجه داشت که اغلب این تغییرات ظاهری هستند و اصول ترازنامه و طرز تهیه و تحلیل آن تفاوتی نمی کند.

اما تفاوت ها به شرح زیر می باشند:

  1. از لفظ “صورت وضعیت مالی” به جای ترازنامه استفاده می شود و تنهعا تفاوت ظاهی است.
  2. به جای حقوق صاحبان سهام از لفظ “حقوق مالکانه” استفاده می شود که این تغییر هم اثری در تحلیل ها نمی گذارد و ظاهری است.
  3. در کدال صورت وضعیت مالی به شکل ستونی منتشر می شود اما نکته مهم این است که بر خلاف توضیحات بالا که گفتیم طبق نقدشوندگی بالا از بالا به پایین به ترتیب نوشته می شوند در اینجا برعکس است و ابتدا دارایی های غیر جاری و دارایی های جاری سپس حقوق مالکانه و بعد از آن بدهی های غیر جاری و بدهی های جاری ثبت می شوند.

نکته بسیار مهم : این تغییر ها اثری در تحلیل ها ندارند.

برای مثال نهایی آموزش ترازنامه (صورت وضعیت مالی) به تصویر زیر که صورت وضعیت مالی میان دوره ای ۶ ماهه شرکت اگزوز سازی خراسان است توجه کنید: (می توانید در لینک زیر با کیفیت مطلوب و اطلاعات کامل را دریافت کنید.)

ترازنامه-اگزوز-سازی-خراسان-۱ترازنامه-اگزوز-سازی-خراسان۲

همانطور که مشاهده می کنید جمع دارایی ها با جمع حقوق مالکانه و بدهی ها بابر است.

مزایای بیمه زندگی سرمد که از آن بی‌اطلاعید

بیمه زندگی، مزایای بسیاری دارد، بیمه‌گذاران کمتر به آن توجه می‌کنند.

به گزارش چابک فرمول دارایی های نقدی آنلاین به نقل از روابط عمومی بیمه سرمد، بیمه زندگی، نوعی سرمایه‌گذاری بلند مدت است که حکم پشتوانه مالی برای بیمه‌شده را دارد و علاوه بر ارائه پوشش‌های بیمه‌ای، مزایایی از جمله پرداخت سود و پرداخت تسهیلات را به همراه خواهد داشت.

این نوع بیمه، در حقیقت می‌تواند مکمل بیمه تامین اجتماعی شما باشد و در صورتی که بیمه تامین اجتماعی ندارید، برای تامین آینده شما، ضروری است.

یکی از مزایای دیگر بیمه زندگی، معافیت این بیمه‌نامه از پرداخت هر نوع مالیات است.

اما بیمه زندگی، مزایای دیگری را هم برای بیمه‌گذاران به همراه دارد. پرداخت سرمایه پوشش فوت، به همراه اندوخته بیمه‌نامه در صورت فوت بیمه‌شده به استفاده‌کنندگان از بیمه‌نامه به صورت یکجا و یا به صورت مستمری، پرداخت سرمایه پوشش فوت ناشی از حادثه به همراه سرمایه پوشش فوت به هر علت و پرداخت غرامت نقص عضو جزئی و کلی ناشی از حادثه حداکثر به میزان سرمایه فوت از مزایای بیمه زندگی است.

همچنین بیمه‌شدگان در مدت استفاده از این بیمه‌نامه، تحت پوشش پرداخت هزینه‌های پزشکی ناشی از حادثه و پرداخت هزینه‌های بیماری‌های خاص، بر اساس مفاد بیمه‌نامه خود هستند و در صورت از کارافتادگی کامل و دائم بیمه‌گذار، از پرداخت حق بیمه معاف خواهند بود و همچنین تا سه برابر حق بیمه پرداختی را به عنوان مستمری پرداخت خواهد شد.

پرداخت مستمری به بیمه‌شده نیز در صورت از کارافتادگی کامل و دائم ناشی از حادثه نیز یکی دیگر از مزایای استفاده از بیمه زندگی است.

اگر برای خرید بیمه زندگی به اطلاعات بیشتری نیاز دارید، می‌توانید با مرکز تماس 1516 بیمه سرمد تماس بگیرید.

بیمه سرمد از جوان‌ترین شرکت‌های حاضر در صنعت بیمه کشور است که در سال 1392 با حمایت بانک صادارات ایران تاسیس شده است. این شرکت، در سال 1399 توانست وارد باشگاه هزار میلیاردی‌های صنعت بیمه شود و در دو سال گذشته نیز حق بیمه تولیدی خود را افزایش داده است.

فرمول حسابداری

فرمول حسابداری

فرمول حسابداری به عنوان پایه ای از حسابداری دو ورودی عمل می کند . همچنین معادله حسابداری یا ترازنامه نامیده می شود، این فرمول نشان دهنده ارتباط بین دارایی ها، بدهی ها و حقوق صاحبان سهام یک شرکت کوچک است.

قبل از اینکه بتوانید مقادیر ترازنامه را تفسیر کنید، مهم است که مبانی حسابداری حسابداری را درک کنید. درک فرمول حسابداری نیز نشان دهنده ارتباط بین صورتهای مالی شرکت است .

معادله یا فرمول حسابداری

دارائی‌ها = بدهی‌ها + سرمایه

براساس این معادله می توان هر یک از معاملات و عملیات مالی و رویدادهای دارای اثر مالی را تجزیه و تحلیل وآثار آن را بر عناصر معادله تعیین کرد.

دارائی‌ها

اموال ، مطالبات وسایر منابع اقتصادی متعلق به یک موسسه که در نتیجه معاملات ،عملیات مالی ایجادشده و قابل تبدیل به پول ودارای منافع آتی است ،دارائی نامیده می شود.

  • در صورتی می توان یک منبع اقتصادی را به عنوان دارایی موسسه تلقی کرد که دارای شرایط زیر باشند :

1- دارای منافع اقتصادی آتی بوده و جریان ورود آن منافع به داخل موسسه محتمل باشد.

2- بهای تمام شده دارایی برای موسسه به نحو اتکا پذیری قابل اندازه گیری و قابل بیان به پول باشد.

3- در نتیجه معاملات یا سایر رویدادهای گذشته به کنترل موسسه درآمده باشد.

فرمول حسابداری

بدهی‌ها

تعهداتی که یک موسسه در مقابل اشخاص و موسسات دیگر دارد واز معاملات و رویدادهای گذشته ناشی شده وباید از طریق پرداخت پول و… تسویه شوند.

بدهی‌ها معمولا“ از خرید نسیه دارائیها، اخذ وامها، برقراری مالیات و ایراد خسارت به دیگران ناشی می شود.

اجزاء اصلی بدهی به شرح زیر می باشد :

  • حسابهای پرداختنی
  • اسناد پرداختنی
  • پیش دریافت
  • وام پرداختنی

سرمایه

حق مالی مالک یا مالکان یک موسسه نسبت به دارایهای آن، سرمایه نامیده می شود. در هر زمان با کسر کردن بدهیهای یک موسسه از داراییهای آن، مبلغ سرمایه به دست می آید.

در شرکتهای سهامی برای نشان دادن حق مالی مالکان یا سهامداران به جای واژه سرمایه از واژه «حقوق صاحبان سهام » استفاده می شود.

نحوه محاسبه سرمایه در پایان هر دوره مالی را میتوان در قالب معادله زیر نشان داد:

  • برداشت – (زیان دوره جاری) سود دوره جاری + سرمایه گذاری مجدد + سرمایه اول دوره = سرمایه پایان دوره

فرمول حسابداری

نگه داشتن تعادل

هنگامی که شما یک شرکت جدید را راه اندازی می کنید، فرمول حسابداری شما زیر خواهد بود:

اگر این راه اندازی کسب و کار بسیار کوچک است، مالک ممکن است 1000 دلار در حساب چک کاری کسب و کار فرمول دارایی های نقدی سپرده شود. اگر کسب و کار از حسابداری دوگانه استفاده کند، معادله حسابداری در حال حاضر به صورت زیر است:

بعدا، این کسب و کار کوچک ممکن است از طریق پول نقد، مبلغ 150 دلار برای لوازم اداری خریداری کند. ناگهان معادله حسابداری به نظر می رسد:

  • دارایی = بدهی + صاحب سهام
  • $ 1000 = $ 150 + $ 850، زیرا هزینه ها صاحب حقوق را کاهش می دهد

این بدان معنی است که حساب دارایی “لوازم اداری” به 150 دلار افزایش یافت و حساب نقدی به 150 دلار کاهش یافت. صرف نظر از نوع معامله، معادله حسابداری باید متعادل شود.

معادله حسابداری گسترده

معادله حسابداری گسترش یافته نشان می دهد که رابطه بین صورت حساب سود و ترازنامه. جزء مالکیت مالک معادل حسابداری می تواند به دو بخش، درآمد و هزینه تقسیم شود.

تا کنون معادله حسابداری بر اجزای ترازنامه متمرکز شده است. در حال حاضر، شکستن سهم صاحب سهام معیشت حسابداری در درآمدها و هزینه ها، نشان دهنده رابطه بین ترازنامه و صورت حساب درآمد است، زیرا درآمد و هزینه ها جزء کلیدی صورت حساب سود شرکت است.

درآمد، همچنین درآمدهای فروش نامیده می شود، کسب و کار کسب درآمد برای ارائه محصول یا خدمات خود به مشتریان است. هزینه های کسب و کار را برای ارائه محصول یا خدمات به مشتریان هزینه کنید.

رابطه بین درآمد و هزینه ها ساده است. اگر درآمد بیشتر از هزینه باشد، کسب و کار سود آن را تولید می کند. اگر درآمد کمتر از هزینه باشد، کسب و کار از بین می رود.

صاحبان یا صاحبان این شرکت همچنین می توانند حقوق و دستمزد را از کسب و کار برداشت کنند. اگر شرکت گنجانیده شود، پس این حقوق ممکن است به شکل سود سهام پرداخت شده توسط شرکت باشد. با این حال، اگر این شرکت کوچک و تنها مالکیت شخصی ، مشارکت یا شرکت محدود باقی بماند، مالک یا صاحبان آنها از حقوق بازنشستگی کسب خواهند کرد.

معادله حسابداری گسترش یافته، پس از درآمد و هزینه های فروش شما در نظر گرفته شده است:

  • دارایی = بدهی + صاحب سهام + درآمد – هزینه – قرعه کشی
  • کجا: درآمد، صاحب سهام را افزایش می دهد
  • هزینه های سرمایه گذاری مالکیت را کاهش می دهد
  • قرعه کشی یا سود سهام کاهش صاحب سهام

مهم است معادل حسابداری خود را تعادل بگذارید، زیرا اگر این کار را نکنید، گزارش های مالی شما منطقی نخواهد بود یا شما را قادر به پیگیری معاملات مالی خود نخواهید کرد. معیار حسابداری به عنوان یک سیستم چک و تعادل عمل می کند تا اطمینان حاصل شود که تمام حساب های مربوطه در مقادیر مناسب برای یک معامله معین دریافت شده اند.

نگاهی به نسبت های مالی مورد استفاده در بدهی ها

پیش از این به تعریف بدهی و انواع آن پرداختیم و به دنبال آن در این مقاله به بررسی نسبت های مالی مورد استفاده در این مبحث می پردازیم. کلیه بدهی ها شبیه به دیونی هستند که می بایست در آینده به اعتباردهندگان پرداخت شوند. و به همین دلیل ما در تجزیه و تحلیل نسبت ها گاه به جای واژه بدهی ها از واژه قرض یا دین استفاده می کنیم که منظورمان همان بدهی است. نسبت های مالی زیر برای تجزیه و تحلیل بدهی های مالی مورد استفاده قرار می گیرند :

1. نسبت بدهی

نسبت بدهی به مقایسه کل بدهی شرکت (بدهی بلندمدت به علاوه بدهی کوتاه مدت) با کل دارایی های آن می پردازد.

فرمول نسبت بدهی = مجموع دارایی ها / مجموع بدهی ها

  • این نسبت دیدی کلی از پولی که شرکت با قرض و بدهی به دیگران مورد استفاده قرار داده است به ما می دهد.
  • گاهی اوقات تحلیل گران از نسبت مالی بدهی به عنوان مقیاسی برای توان شرکت به پرداخت تمام بدهی هایش در صورت ورشکستگی و فروش تمام دارایی هایش استفاده می کنند.
  • بدترین چیزی که می تواند برای یک شرکت اتفاق بیافتد این است که این نسبت از 1 بیشتر باشد که به این معنی است که بدهی های شرکت از پولی که می تواند با فروش دارایی هایش به دست آورد بیشتر است.
  • در نتیجه هر چه مقدار این نسبت اهرمی کمتر باشد موقعیت شرکت قوی تر خواهد بود و سرمایه گذاری در چنین شرکتی با ریسک کمتری همراه خواهد بود.
  • اگرچه به طور کلی بخش جاری مجموع بدهی ها یعنی همان بدهی های جاری (شامل بدهی های عملیاتی مثل حساب های پرداختنی و مالیات قابل پرداخت) چندان ریسکی ندارند و نیازی به پرداخت آنها از طریق فروش دارایی ها نیست. شرکت اصولا آنها را از طریق پول نقد و یا دارایی های جاری خود تامین می کند.

پس می توان گفت با اصلاح این نسبت به نسبت بدهی های بلند مدت به دارایی ها تصویر بهتری از موقعیت شرکت خواهیم داشت.

2. نسبت بدهی به ارزش ویژه

این نسبت به ما ایده ای در مورد مقایسه کل بدهی های یک شرکت به کل ارزش ویژه صاحبان سهام می دهد.

فرمول نسبت بدهی به ارزش ویژه = ارزش ویژه صاحبان سهام / مجموع بدهی ها

  • این نسبت به ما می گوید که چه میزان از سرمایه ی شرکت به وسیله تامین کنندگان، بستانکاران و اعتباردهندگان به دست آمده است و چه میزان به وسیله سهام داران سرمایه گذاری شده است.
  • این نسبت مالی همچنین ساختار سرمایه ای شرکت را بازگو می کند. هرقدر که این نسبت کمتر باشد میزان نفوذ سایر عوامل کمتر و موقعیت ارزش ویژه شرکت قوی تر است.
  • همچون نسبت قبل شما می توانید نسبت بدهی های بلند مدت به ارزش ویژه را نیز با حذف بدهی های جاری از کل بدهی ها محاسبه کنید. انتخاب نوع نسبت مورد استفاده بنا به هدف تحلیلگر می تواند متفاوت باشد.

3. نسبت سرمایه گذاری

این نسبت به شکل خاص بدهی های بلند مدت را با کل سرمایه (بدهی های بلند مدت به علاوه ارزش ویژه صاحبان سهام) یک شرکت مقایسه می کند.

نسبت سرمایه گذاری = (بدهی بلندمدت + ارزش ویژه صاحبان سهام)/ بدهی بلند مدت

  • این نسبت یکی از معنادارترین نسبت های بدهی است چرا که دیدی اساسی از استفاده شرکت از اهرم به ما می دهد.
  • اگر این نسبت مقدار کمی داشته باشد به این معنی است که شرکت بدهی های بلند مدت کم و ارزش ویژه بالایی دارد و کاملا مشخص است که پایین بودن سطح بدهی ها و وجود بخش سالم ارزش ویژه برند در ساختار سرمایه یک شرکت نشان دهنده تناسب مالی است.
  • پس سرمایه گذاران ترجیح می دهند که مقدار نسبت سرمایه گذاری کم باشد.

4. نسبت جریان نقدینگی به کل بدهی

این نسبت توان شرکت را در پرداخت کل بدهی های خود به وسیله مقایسه این بدهی ها با جریان نقدینگی ایجاد شده توسط عملیات وی در طول بازه ای از زمان مشخص می کند.

نسبت جریان نقدینگی به بدهی = مجموع بدهی ها/ جریان نقدینگی عملیات

  • کل بدهی ها به طور کامل متعلق به یک دوره زمانی خاص نیستند و همچنین شامل بدهی های بلندمدت نیز می شوند.
  • با اینهمه این نسبت نشان می دهد که آیا نقدینگی ایجاد شده به وسیله عملیات برای پرداخت بدهی های بلند مدت کفایت می کند یا خیر.
  • برخلاف سه نسبت مطرح شده در بالا، اینجا عدد مربوط به بدهی در مخرج کسر می آید.
  • بنابراین با افزایش جریان نقدینگی عملیات این نسبت افزایش یافته و هر چه این نسبت افزایش یابد مطلوب تر است.

5. نسبت پوشش سود

توان یک شرکت در پرداخت بدهی هایش به وسیله درآمد عملیاتی آن توسط این نسبت مشخص می شود. این نسبت حاصل تقسیم درآمد شرکت قبل از بهره و مالیات (EBIT) بر هزینه های بهره شرکت در یک بازه زمانی یکسان است.

روش‌های افزایش سرمایه حسابداری

روش‌های افزایش سرمایه حسابداری : در مقاله پیشین گفته شد که چنانچه همه دارایی های یک فرد یا مجموعه را در نظر گرفته و یک جا جمع کنیم ، سپس بدهی ها – چیزی که حق مردم بوده – و عملاً متحق به ما نیست را به آن ها بازگردانیم ، باقی مانده اموال و وجوه مادی سرمایه خوانده می شود . به عنوان مثال چنانچه همه دارایی های ما که می تواند در قالب پدیده ای ارزشمند و قابل انتقال به غیر خودنمایی کند ۱۰۰ میلیون تومان قیمت داشته باشد و از این مبلغ ۸۰ میلیون تومان آن را به دیگران بدهکار باشیم ، در حقیقت ۲۰ میلیون تومان سرمایه که از تفاضل آن ها به دست می آید داریم . حال سوالی که پیش می آید این است که هر مبلغی که به این ۲۰ میلیون تومان اضافه شود آیا اضافه سرمایه محسوب شده ؟ و اگر چنین نیست روش‌های افزایش سرمایه حسابداری کدامند ؟

انواع روش‌های افزایش سرمایه حسابداری

در پاسخ به سوال اول باید گفت که جواب منفیست ، هر مال و وجهی نمی تواند با آمدن در حساب ، صندوق یا انبار ما به عنوان سرمایه تعریف شود ، چرا که به عنوان مثال اگر وامی را از بانک گرفته یا پولی را از فردی قرض بگیریم ، اگرچه در ظاهر دارایی هایمان افزایش یافته است ، اما دقیقاً به همان میزان نیز بدهی هایمان افرایش یافته و این دو در محاسبه سرمایه ، دیگری را خنثی می کنند ؛ پس افزوده ای که به نحوی ما را بدهکار کند نمی تواند به عنوان افزایش سرمایه محاسبه شود و برای این کار ملزم به تکیه بر اموالی هستیم که رسماً متعلق به خود ما یا مجموعه شرکاء و سهامداران شرکتمان بوده و بی آنکه مجبور به پاسخگویی در ازای آن به فردی باشیم و همچنین لزومی به بازگرداندن آن باشد ، بتوانیم آزادانه از این سرمایه استفاده کنیم .

حال پیش از رسیدگی به روش‌های افزایش سرمایه حسابداری ، بیایید به این سوال پاسخ دهیم که اصلاً سرمایه چیست ؟

در تعاریف تخصصی اقتصاد به حق یا علاقه صاحب امتیازان یک مجموعه نسبت به دارایی هایشان سرمایه گفته می شود ! حال این به چه معناست ؟ با در نظر گرفتن دارایی های فوق الذکر ، تنها مصرف بخشی از آن برای صاحبان یک موسسه یا شرکت بار تعهدی نخواهد داشت ، بدین معنا که متعلق به خودشان بوده و در ازای مصرف آن پاسخگوی فردی خارج از سازمان خود نخواهند بود ، در نتیجه می توان گفت که دارایی هایی که وجود آن ها به بستانکاری وابسته نیست سرمایه نام دارد .

چرا باید سرمایه افزایش یابد

با فهمیدن مفهوم کلی سرمایه ، این سوال پیش می آید که اصلاً چرا باید سرمایه افزایش یابد ؟ در تعریفی ساده باید گفت که سرمایه قدرت شما را در هیاهوی بازار و رقابت های مالی نشان می دهد ، پس هرچه سرمایه شما بیشتر باشد در مسابقه با حریفان خود شرایط بهتری دارید . فرض کنید قصد شرکت کردن در یک مزایده یا مناقصه را دارید ، در این شرایط سرمایه بیشتر شما به این معناست که پول ، نیروی انسانی ، ماشین آلات و تسلط بیشتری بر روی کار داشته و می توانید آن را بهتر از سایر شرکت کنندگان در این کارزار انجام دهید ، این در شرایطیست که در صورت عدم حصول اهداف تعیین شده یا ضرر دهی ، قدرت تاوان پس دادن یا ضرر و زیان را دارید ، پس در مقایسه با رقبای مذبور در اولویت انتخاب کارفرما قرار می گیرید .

حال که از اهمیت این پدیده و علت افزایش آن آگاه شدیم ، چگونه می توانیم قدرت خود را با روش‌های افزایش سرمایه حسابداری بیشتر کرده و زمینه پیشرفت بیشتر در کارها را فراهم سازیم ؟

برای رسیدن به این هدف چهار مسیر اصلی وجود دارد

برای رسیدن به این هدف چهار مسیر اصلی وجود دارد :

  1. با استفاده از سود ذخیره شرکت یا اندوخته انباشته
  2. ورود سرمایه مستقیم از جیب سرمایه داران یا همان آورده های نقدی
  3. بازبینی مجدد مجموعه و ارزیابی آن ها که طی سالیان ارزشمند شده اند و
  4. فروش یا صرف سهام

در راه حل اول ، با توجه به اینکه شرکت ها همواره در حساب “سود انباشته” خود مبلغی را دارند – که هرچه شرکتی پیشرفت بهتری داشته باشد ، این عدد نیز بالاتر می رود – چنانچه پس از مدتی به فکر افزایش سرمایه بیافتند ، بدون اینکه از شرکاء یا سهامداران پولی را طلب کنند ، همین مازاد نقدی را به سرمایه شرکت تبدیل کرده و تحت سهامی اضافه بر سازمان که بواسطه عدم خروج پولی از جیب افراد مذکور به «سهام جایزه» هم معروف است ، قدرت خویش را افزایش می دهند . نا گفته نماند که با افزایش تعداد سهم ها ، ارزش تکی هرکدام از آن ها کم می شود اما با توجه به اینکه اعتبار نوظهور به نسبت تعداد سهام میان افراد مدعی تقسیم می شود ، هیچکسی از این اتفاق ناراضی نبوده و با افزایش دارایی هایشان که ممکن است در اثر پیشرفت ناگهانی شرکت یا نام تجاری میلیون ها دلار نیز شود – مانند اتفاقی که برای فیسبوک ، اپل یا دیگر کمپانی های سرشناس افتاده و سهام های بی ارزش آن ها به ناگاه و طی چند سال سر به آسمان ساییده اند – خودنمایی نماید .

در حالت دوم شرکتی که نیازمند افزایش سرمایه بوده اما حساب سودش موجودی کافی ندارد و یا نمی خواهند از همه آن استفاده کنند – مثلاً برای ورود به یک مناقصه باید n تومان سرمایه داشته باشند که در حال حاضر سرمایه آنان کمتر از این مقدار است – مجبور به اتکا به قدرت مالی سرمایه داران و ورود مبالغی از حساب های شخصیشان می باشند . در این حالت هم که افزایش سرمایه یا به صورت پرداخت مبلغ اسمی سهام و یا فروش حق تقدم میسر می شود ، چنانچه فردی تمایل یا توانایی بر عهده گرفتن این مبلغ را نداشته باشد ، برگه تقدم سهام خود (گواهینامه ای که فرد را در صدر افراد واجد الشرایط انتفاع از سهام و خرید آن قرار می دهد) را به دیگری واگذار می کند .

در روش بازبینی مجدد ، افزایش ارزش برخی از دارایی های شرکت سبب می شود تا شرکت حسابداری با استناد به برخی از خدمات حسابداری خود این تغییرات را مجدداً محاسبه کرده و با اینکه عملاً مبلغی جابجا نمی شود ، اما آثار آن در حساب و کتاب های کلی دخالت داده می شوند .

در آخرین روش که شاید بهترین آن ها نیز باشد ، مجموعه مذکور با کمک پذیره نویسی اقدام به فروش سهام خود میان متقاضیان کرده و با کمک گرفتن از داوطلبینی که بیرون از شرکت بوده و به سرمایه گذاری در آن علاقه مندند ، روش‌های افزایش سرمایه حسابداری را محقق می سازند .



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.