تامین مالی فراگیر


  • مطابق با دستورالعمل مصوب سازمان بورس و اوراق بهادار، در تامین مالی جمعی، منابع مورد نیاز راه اندازی یا توسعه یک کسب و کار تامین شده و تامین کننده منابع، نقش مشارکت کننده در طرح را داشته و در سود و زیان طرح شریک است.
  • حداکثر مبلغ قابل تامین از طریق تامین مالی جمعی برای هر طرح 100 میلیارد ریال است.
  • متقاضی ملزم به تامین حداقل 10 درصد وجه مورد نیاز طرح می باشد.
  • حداکثر مقدار قابل تامین از طریق هر تامین کننده شخص حقیقی، حداکثر به میزان 5 درصد از کل مبلغ هر طرح است.
  • تامین مالی جمعی برای یک طرح مشخص نباید به صورت هم زمان توسط چند سکوی مختلف انجام شود. عامل موظف است پیش از انتشار فراخوان تامین، بررسی های لازم را در این خصوص انجام دهد.
  • عامل موظف است ضمن تهیه محتوای آموزشی در سکوی خود برای تامین کنندگان، جهت کمک به آنها در درک ریسک هایی مانند امکان زیان یا عدم نقد شوندگی، ترتیبی اتخاذ کند تا هر تامین کننده حداقل یک بار پس از ورود به سکوی عامل، محتوای مزبور را مشاهده نماید.
  • عامل موظف است ریسک های مربوط به طرح را از طریق سکو به اطلاع تامین کنندگان برساند و ترتیباتی اتخاذ نماید تا هر تامین کننده پیش از اقدام به مشارکت در طرح، آگاهی خود را از ریسک های مذکور اعلام نماید.
  • عامل موظف است شرایطی را فراهم کند تا هر تامین کننده قبل از سرمایه گذاری بر روی هر طرح، به منظور اطمینان از ثبت طرح در سکوی دارای مجوز، کد تاییدی را از سامانه فرابورس دریافت کند.
  • شرایط متقاضی به شرح ذیر است:

http://EconomistsBank.blogfa.com

بهبود مديريت ريسك جهت كاهش هزينه‌هاي زنجیره تامين مالـي

بهبود مديريت ريسك جهت كاهش هزينه‌هاي زنجیره تامين مالـي

نویسنده: اکسل پیتر اوزه، دویچه بانک ، 11 مارس 2008

بال 2 بانك‌ها را مجاز مي‌نمايد نیازمندی های سرمايه قانونی خود را هماهنگ با الگوهای ريسك اقتصادي محاسبه نمايند. اندازه‌گيري ريسك به اين روش به بانك‌ها اجازه ارزيابي دقيق‌تر ريسك در زنجیره تامين مالي و تخصيص سرمايه موثرتر را مي‌دهد. اما چگونه شركت‌ها از اين امر منتفع مي‌گردند؟

معمولاً تهيه سرمايه براي زنجیره تامين مالي با نظرداشت بسياري از عوامل غيرقابل پيش‌بيني يكي از كارهاي پرخطر مي‌باشد. زنجیره تامين می تواند شامل تعداد زيادي تامين كننده، توزيع كننده و خريدار باشد و ممكن است ايجاد مشكل در هر يك از حلقه‌ها در اين زنجیره، منجر به عدم پرداخت در حلقه‌ای ديگر گردد. زنجیره تامين مالي تعداد فراواني از انواع ريسك که شامل ریسک عدم اجراي عمليات، ريسك دولتی، ريسك انتقال، ريسك نرخ ارز و ريسك نرخ بهره مي‌باشد در بر دارد اما يكي از ريسك‌هاي اصلي، ريسك اعتباري شركت مي‌باشد.

پيچيدگي فزاينده و الكترونيك سازی اطلاعات زنجیره تامين مالي ابزاري توانا براي بهبود ارزيابي ريسك اعتباري شركت و نظارت بر عملكرد آنها مي‌باشد كه وابسته به الگو‌هاي پیشرفته ريسك بانكها هستند. هم اكنون بال 2 جهت هماهنگي بهتر در تعمیم اندازه‌گيري انواع ريسك ها توسط بانك‌ها برای محاسبه سرمايه كه براي حمايت از كسب و كار ضروري مي‌باشد، چهارچوبي را تهيه نموده است.

ريسك‌هاي زنجیره تامين مالي

در فرآيند زنجیره تامين مالي گرايش‌هاي متداول متعددي وجود دارد که شركت‌ها - و بانك‌ها كه وجوه عملیات بازرگانی آنها را تامین می‌کنند- را با ريسك درگیر می‌کند. آنچه که در پی می‌آید به شرح برخي از اين گرايش‌ها می‌پردازد.

حركت از اعتبار اسنادي به سوي حساب باز

يكي از گرايش‌هاي اصلي در زنجیره تامين مالي حركت از تامین مالي از طريق اعتبار اسنادي به سوي انجام داد و ستد بصورت حساب باز مي‌باشد. حركت به سوي پرداخت از طريق حساب باز پيامدهاي گوناگونی براي شركت ‌ها داشته است که باید به آنها بپردازند. براي مثال اعتبار اسنادي جهت كاهش ريسك كشور و قصور طرف مقابل در داد و ستدهاي تجاري ايجاد گرديده است اما شركت‌هايي كه براساس حساب باز داد و ستد مي‌نمايند نيازمند يافتن راه‌هاي دیگری براي تامين امنيت پرداخت مي‌باشند.

موضوع خاصي كه موجب تمايل به پرداخت از طريق حساب باز مي گردد، تغيير در ريسك اعتباري طرف مقابل مي‌باشد دراین حالت عرضه كنندگان مالی بايد خود راه حلی برای ریسک اعتباری خريدار بیابند و بانک خریدار در این باره وظیفه ای ندارد.

بي‌ترديد چالش ديگر سرعت فراوان پرداخت الكترونيك در حساب باز نسبت به روش اعتبار اسنادي مي‌باشد: در مقایسه با پرداخت تحت فرآیند اعتبار اسنادی – که بستگی فراوان به اسناد دارد و یک هفته یا بیشتر طول می کشد- پرداخت‌ الکترونیک یک روزه انجام می‌شود. در نتيجه زمان كمتري براي تاييد اسناد وجود دارد كه شركت‌ها را در معرض ريسك مجوزهاي قانوني جعلي و اطلاعات نادرست قرار مي‌دهد.

در پايان، اعتبارات اسنادي مرحله گشايش تا دريافت نهايي اسناد و پرداخت وجه را به وضوح تصريح مي‌نمايند، تامين مالي به اين فرآيند بستگي دارد. در انجام دادوستدها از طريق حساب باز شفافیت بسیار کمی وجود دارد، در نتيجه به راحتي نمي‌توان در مراحل توليد، ذخيره سازي، حمل و نقل و تحويل كالا تامين مالي نمود. به منظوریافتن راه‌هايي براي تامين مالي موثر فرآيند داد و ستد از طريق حساب باز، این فرآیند تا حد امكان باید واضح و شفاف شود.

ليكن بسياري از شركت‌ها، در داد و ستدهاي بزرگ پيچيده كه امنيت پرداخت آن مهم است از اعتبارات اسنادي استفاده می کنند. در جريان داد و ستدهاي روزانه كوچكتر، زنجیره تامين مالي براساس حساب باز بعلت هزينه‌هاي بررسی كمتر، پر طرفدارتر است.

كاهش اثرات انواع مختلف ريسك

شركت‌هايي كه داد و ستد فرامرزي دارند نيازمند مديريت همزمان انواع ريسك‌ها مانند ريسك كشور، ريسك بانك، ريسك نرخ ارز و ريسك نرخ بهره مي‌باشند. بخصوص پوشش ريسك نرخ ارز با توجه به بي ثباتي موجود ميان ارزهاي يورو و دلار، امر قابل توجه اي مي‌باشد، كه نرخ تبديل ارزهاي آسيايي را نيز تحت تاثير قرار مي‌دهد. بعلاوه ريسك نرخ بهره همچنين ريسك تامين وجه را نيز تحت تاثير قرار مي دهد. داد و ستد با ارز محلي که روشی پر طرفدار است به تنهايي ريسك را كاهش نمي‌دهد، بلكه ريسك را به بهای از میان رفتن شفافیت به طرف مقابل معامله انتقال مي‌دهد.

در اين موقعيت، ارائه نرخ گذاري اختیاری ارز و دوره‌هاي تامين مالي مي تواند راه حل ممكن باشد.

نقش بال 2 در زنجيره تامين مالي

بال 2 نقش موثري در پيشبرد الزامات سرمايه قانونی در فضاي اعتباري مرتبط با سرمايه در گردش ايفا كرده است. (تامين‌مالي در زنجيره عرضه نيز جزيي از اين است.). بال 2 ، بانكها را قادر مي سازد تا از الگوهای داخلي شان براي اندازه گیری ريسك (در محدوده های مشخص) استفاده كنند، زيان هاي پيش بيني شده و پيش بيني نشده را محاسبه نمايند، ارزش وثايق را ارزيابي نمايند و تجربه هاي موفق ريسك را بر مبناي اطلاعات دقيق گذشته به کار گیرند. تجربه نشان داده است نرخ عدم اجرای تعهدات در معاملاتي كه از طريق اعتبار اسنادي پوشش داده شده‌اند، به طور قابل توجهي كمتر از مواردی است كه از طريق روش های نامشخص تامین وجه سرمايه در گردش پوشش داده می شوند.

در تامين مالي تجاري، هر مرحله از زنجيره تامین‌ مالي از قبيل سفارش هاي خريد، تامین مواد اولیه، توليد، انبارداری، حمل، فاكتور كردن و تسويه با سطوح مختلف ريسك كلي در ارتباط است. غالبا" اين ريسك می تواند با استفاده از ابزارهاي مالي مشخص كاهش يابد که این امر منجربه کاهش میزان ريسك مي‌شود. براي مثال تامين مالي با پشتوانه بارنامه معتبر برای كالایی که در حال حمل است، ريسك كمتري ایجاد می‌کند. همچنين، سياهه‌اي كه توسط فروشنده صادر گرديده و از جانب خريدار نيز پذيرفته شده است، ريسك هاي مختلف مربوط به تنزل قيمت را کاهش می‌دهد. سطح پایین تر ريسك بدين معناست كه بانك می‌تواند در مرحله مشخصي از زنجيره عرضه، تامين مالي بيشتري انجام دهد و به طور بالقوه نرخ سودآورتري را نسبت به وام نقدي رایج عرضه كند. به همین خاطر مطابق با الگوهای ريسك بال 2، بانك ها باید سرمایه كمتري را به آن دسته از دارايي‌ها که ريسك اعتباري بالقوه كمتری دارند اختصاص دهند. اين استفاده بهينه‌تر از سرمايه معمولاً تامین نقدینگی مشتريان و شرکای آنها در زنجيره عرضه را تسهیل می نماید (بانكها تمايل دارند تا اين نوع تامین نقدینگی را از طريق برنامه‌هاي ویژه تامین وجوه عرضه كنند.).

ارتقاء ارزيابي اعتباری از طريق تشریح ريسك

در دسترس بودن و دستيابي به اطلاعات تامين مالي معاملات، با داشتن الگوهای درست اندازه گیري ريسك و توانايي نظارت مستمر بر وضعیتهای تثبيت شده کلیدهای مدیریت ریسک محسوب می شوند. اين امر به اندازه گیری ريسك بالقوه محصول كمك مي كند و در مورد تامين مالي متصل به زنجيره عرضه، موجب ارتقاء وضعیت ريسك مي شود. علاوه بر آن اطلاعات و داده های تقویت شده نقش مهمتری را ايفا مي كنند. در تامين مالي تجاري، بانكها به طور سنتی ريسك سياسي و ريسك طرف مقابل و معمولاً ريسك مربوط به سایر بانكها و مشتريان آنها را اندازه گيري مي كردند. آخرین مورد ذکر شده شامل بررسی ترازنامه ها، حسابهاي سود و زيان و بودجه‌های طرف مقابل می شود . نتيجه اين بررسی ها ظرفیت اعتباری و از اين رو در دسترس بودن اعتبار را كه اغلب در مقدار موردنياز و براي طرف واقعي درگیر در زنجيره عرضه كلي در دسترس نبود، مشخص مي كند.

اکنون بانکها توانایی دارند تا با ارزیابی مجدد داده های زنجیره عرضه، تعیین قابل اطمینان بودن عملکرد و قضاوت در مورد تجربیات گذشته در زمینه تحویل کالا و پرداخت در گذشته، تمامی اینها را به ارزیابی سنتی ریسک طرف مقابل اضافه کنند. این امر به همراه ریسک (تولید) کمتر تامین مالی که به شدت به معاملات اصلی مربوط شده، فرصتی را برای افزایش اعتبار یا تسهیلات اعتباری بیشتر ایجاد می کند که برای حلقه های خاص در زنجیره عرضه مناسب است. از آنجاکه بانکها می توانند تامین مالی هریک از شاخه های تجارت را پیگیری و نتایج آن را بر اساس پارامترهای معیار تعیین کنند و بر پرداخت ناشی از معاملات اصلی نظارت نمایند، اکنون عملکرد اعتباری، بیشتر مبتنی بر عملکرد بوده و متصل به جریان واقعی دارایی ها می باشد(معامله کالاهای اساسی که برای آنها عرضه و تقاضا وجود دارد). بدین شکل بال 2 و مدیریت داده ها به ارزیابی بهتر تلفیق ریسک پرداخت و عملکرد کمک می کند.

اکنون به جای پرداختن به تئوری به موارد کاربردی تر اشاره می کنیم . چگونه بانکها عملاً به داده ها و اطلاعات دست می یابند؟ در ابتدا تحلیلی از فعالیت تامین مالی تجاری وجود داشت، یعنی پرتفوی اعتبار اسنادی و وصولی اسنادی. بانک هایی که می توانند به اطلاعات معاملات سالهای قبل خود دسترسی پیدا کنند نسبت به آنهایی که باید شروع به جمع آوری اطلاعات نمایند (روندی که سالها طول می کشد) برتری دارند. داده های تجاری قدیمی می‌تواند برای ایجاد الگوهای اولیه‌ای تامین مالی فراگیر استفاده شوند که ممکن است مطابق با پارامترهای اطلاعاتی شفاف تر متناوباً اصلاح و تعدیل گردند. همچنین بانکها می‌توانند این الگوها را برای ایجاد طبقه بندی های مشخص صنعتی که می‌توانند معیار اطلاعات تاریخی منفرد باشند، استفاده کنند. این کار این امکان را فراهم می‌سازد تا برای فروشندگان جدید همانند زنجیره عرضه فراهم شود و تامین مالی ایجاد گردد.

روش های عملی کاهش ریسک در زنجیره تامین مالی

بررسی فراگیر زنجیره عرضه

برای خریداران، فروشندگان و بانکها مهم است تا زنجیره تامین مالی را در تمامی سطوح چندگانه فروشندگان، سازندگان و مشتری های مشتریان به همان شکلی بررسی کنند که هر طرفی عملکرد خود را در زمینه روند، هزینه و در دسترس بودن اعتبار به بخش بعدی زنجیره تامین مالی متصل می سازد.

درگذشته، هر خریدار و فروشنده در این زنجیره، از بانک خودش درخواست تامین مالی می کرد که به معنای آن بود که هر بانک ارزیابی اعتباری خود را تنها بر مبنای فعالیت مربوط به مشتری خودش انجام می داد. امروزه کل زنجیره عرضه در اختیار بانک قرار دارد.

فروشندگان مي توانند در برنامه تامين مالي مشاركت داشته باشند يا از ساير ابزارهاي موجود تامين مالي استفاده نمايند. به طور كلي به مدد پايگاه‌هاي داد و ستد مبتني بر شبکه این فرآیند سبب تسهيل روند كار، كاهش ريسك عملياتي و قرار گرفتن شركا/ مشتركين در يك سطح، مي شود.

به منظور تاسيس كارآمد يك برنامه زنجیره تامين مالي، ضبط اطلاعات ضروري وتعامل يكپارچه تمام فروشندگان و خريداران مي بايست پايگاه‌هاي مشاركتي ايجاد نمود تا پيوند دهنده فروشندگان و مشتريان آنها و بانك باشند. چنين پايگاه‌هايي امكان تبادل اطلاعات مرتبط با تجارت مانند سفارش خريد و سياهه را به شكل الكترونيكي فراهم مي نمايند. پيشرفته ترين پايگاه‌ها از طريق اينترنت در دسترس هستند و اطلاعات را مستقيما" از طريق سيستم [1]ERP كاربران دريافت مي‌كنند. چنين پايگاه‌هايي به طرق مختلف منجـــــر به كاهش ريسك مي شوند:

- سبب حذف ميزان ريسك عملياتي مي شود به دليل اينكه تمام طرفين در پايگاهي يكسان كه معمولاً از سوي يك بانك پشتيباني مي شود همكاري و از اطلاعات مشابــه استفاده مي كنند.

- هدف اين پايگاه‌ها كاهش ريسك توليد است كه تبديل به نوعي هزينه تامين وجه به صورت مطلوب گرديده است.

- تمام طرفين درگير در اين معامله به طور همزمان مي توانند به اطلاعات دسترسي داشته باشند بدين ترتيب شفافيت و قابل رويت بودن اطلاعات در اين پايگاه‌ها بيشتر خواهد بود.

- تمام پرداختها سريع خواهد بود و اين امر سبب مي شود هيچ گونه اتلاف وقت و هزينه هاي مربوط به آن وجود نداشته باشد.

- اطلاعات الكترونيكي قابل رديابي بوده و مي توان آنها را براي پايش و توضیح مورد استفاده قرارداد.

خدمات تجاري كار آمد

كاربري خدمات تجاري سوئيفت (تي.اس.يو) انتقال سفارش هاي استاندارد خريد و اطلاعات سياهه مرتبط به پرداختها را امكانپذير مي نمايد. اين كاربري مبنايي شكل مي دهد براي تطابق اطلاعات در معاملات فرامرزي بين طرفين تجاري، تامين مالي مربوط به معاملات و حل آسان و بي واسطه اختلافات. تاكنون حدود 60 بانك در تي.اس.يو عضو شده اند و تعداد آنها بيشتر هم خواهد شد.

همكاري بين خريداران و عرضه كنندگان با سرمايه اندك

همكاري و شفافيت بين شركت‌هاي واردكننده بزرگتر و فروشندگان كوچكتر (كه معمولاً رتبه اعتباري پايين‌تري دارند) منجر به كاهش هزينه در زنجیره تامين مالي مي گردد تا زماني كه فروشندگان كالاي موضوع قرارداد را تحويل دهند، خريداران هم وجه آن را خواهند پرداخت. تفاوت رتبه اعتباري پايين تر واردكنندگان قوي از نظر بنيه مالي و رتبه بالاتر فروشندگان كم سرمايه، پتانسيل خلق بسته هاي جذاب مهندسي شده را فراهم مي نمايد. امتياز چنين امري براي واردكننده اين است كه به واسطه چنين برنامه‌هاي تامین مالي، تمديـد سررسيد پرداخت امكان پذير شده و ترازنامه و وضعيت نقدينگي را دوباره مي توان شكل دهي كرد.

بال 2 و مديريت الكترونيك داده‌ها مدلی براي بانك ها فراهم كرده‌اند تا با بکارگیری آن در زنجیره تامين مالي، ارزيابي ريسك و تخصيص منابع مالی خود را ارتقاء داده و به علاوه ريسكهای يك خدمت خاص را بهتر اندازه گيري كنند. در نتيجه مي‌توانند خدمات كارآمدتري عرضه نموده و در زنجیره تامين مالي براي مشتريان و شركاي تجاري خود يك مزيت هزینه ایجاد كنند.

با توجه به بحران فعلي نقدينگي در بازارهاي مالي، براي شركتها حياتي است كه به تنوع منابع سرمايه از جمله روش هاي تامین مالي زنجیره عرضه بينديشند. چرا كه چنين برنامه‌هايي بر خلاف وامهاي معمول تجاري از قبيل وامهاي كوتاه‌مدت و اعتبار در حساب جاری، در شرايط سخت تامين مالي از جانب بانك‌ها، از پايداري و ثبات بيشتري برخوردارند.

شركتها براي ارتقاي مديريت ريسك و كارايي در مسائل زنجیره تامين مالي، علاوه بر تصاحب منابع مالي ارزان قيمت كه در راس برنامه هاي هر شركتي قرار دارد مي بايست سه عامل كليدي را بپذيرند. اول : بايد اطمينان حاصل نمايند كه به صورت پيوسته بر زنجیره تامين مالي احاطه دارند. دوم: كاركردن در درون زنجیره تامين مالي به مفهوم به اشتراک گذاشتن منافع است. هيچ كس چيزي از دست نمي دهد مگر اينكه در ازاي آن چيزي بدست آورد.

سوم : شفافيت مالي مهمترين مساله است و تنها در صورتي كه اطلاعات مالي معاملات مربوطه در دسترس بانكها باشد اين امر محقق مي‌شود.

تلاش‌هاي اوليه برپايي ERP و جلب مشاركت عرضه كننده مالی براي تعیین خط مشي تامين مالي، در نهايت شفافيت را در زنجیره تامين مالي تسهيل خواهد كرد.

شرکت سبدگردانی الگوریتم ارائه دهنده خدمات تامین مالی جمعی به صاحبان کسب و کار

آنچه امروزه از آن به عنوان تامین مالی جمعی یاد می‌کنیم، مسیر تغییر یافته و مدرن شده همان راهی است که بشر در دوره های مختلف تلاش داشته از سرمایه‌های خرد مردمی در اشکال مختلف بهره بگیرد. امروزه با گسترش تکنولوژی، فراگیر شدن اینترنت و بسط قوانین، این روش تامین مالی ساختار توسعه‌یافته‌ای به خود گرفته است.

یکی از دغدغه‌های جدی کارآفرینان و صاحبان کسب و کارهای نوپا، تأمین مالی ایده‌ها و طرح‌های نوآورانه است. چرا که به دلیل ریسک بالای این کسب و کارها، تأمین مالی از روش‌های سنتی دشوار و یا حتی غیر ممکن است. اما امروزه با استفاده از ظرفیت بالای اینترنت و فضای مجازی، تجمیع سرمایه‌های خرد و هدایت آن به سمت کسب و کارهای نوپا به راحتی امکان‌پذیر می‌باشد.

در بستر تأمین مالی جمعی، کارآفرینان می‌توانند با ارائه شرح کاملی از ایده و یا محصول خود در پلتفرم‌های مشخص، اقدام به جمع‌آوری منابع از افراد در قالب‌‌های مختلف کنند.

انواع روش های تامین مالی جمعی

در ایران روش های تامین مالی جمعی به روش اهدا و پاداش از سال های گذشته انجام می گرفت اما روش مشارکت با مجوز سازمان بورس و اوراق بهادار از سال 1399 اجرایی شد. سازمان بورس و اوراق بهادار با تصویب دستورالعمل تأمین مالی جمعی در سال ۱۳۹۷، به این روش تأمین مالی در کشور رسمیت بخشیده است. مطابق این دستورالعمل، ارکان اصلی تأمین مالی جمعی عبارتند از:

اولین طرح تامین مالی جمعی اجرا شده در کشور به روش مشارکت، در تاریخ 1399/10/14 توسط پلتفرم دونگی و با نظارت سبدگردان الگوریتم با موفقیت انجام شد.

نقش الگوریتم

در تیرماه 1398، فراخوان شرکت فرابورس برای ثبت نام متقاضیان عاملیت تامین مالی جمعی اعلام شد. این روش تامین مالی که تامین مالی فراگیر تامین منابع از عموم در بستر اینترنت تعریف می‌شود، یکی از مهمترین روش¬های تامین مالی برای کسب و کارهای نوپا در جهان به شمار می آید. در ساختار اعلام شده، عامل، سکو و ناظر (فنی-مالی) از ارکان اصلی تأمین مالی جمعی به شمار می آیند. در این ساختار عامل باید یا خود نهاد مالی بوده و یا از طریق انعقاد قرارداد با نهادهای مالی دارای مجوز از سازمان بورس اقدام به فعالیت کند. نهاد مالی در این مکانیزم نقش ناظر فنی و مالی دارد. سبدگردان الگوریتم با اخذ مجوز از سازمان بورس در سال 1398، ارائه خدمات به عاملان تأمین مالی جمعی به عنوان نهاد مالی را به مجموعه خدمات خود افزوده است.

در تامین مالی پروژه هایی که از این طریق انجام می شود، ابتدا طرح پیشنهادی متقاضی از منظر توجیه‌پذیری، صلاحیت اجرایی و اعتباری متقاضی و سطح ریسک توسط عامل بررسی می‌شود و با تایید شرکت سبدگردان الگوریتم که در نقش نهاد مالی می‌باشد، به شرکت فرابورس برای تعریف نماد و ادامه فرآیند تامین مالی ارسال می گردد. سبدگردان الگوریتم علاوه بر تایید تعریف و توجیه‌پذیری طرح، بر کلیه نقل و انتقالات مالی بین متقاضی، پلتفرم و سرمایه‌گذاران نظارت دارد.

پلتفرم‌های همکار

دونگی در حال حاضر تنها پلتفرمی است که شرکت سبدگردان الگوریتم به عنوان نهاد مالی با آن همکاری دارد.

دونگی یک پلتفرم سرمایه گذاری جمعی تحت نظارت شرکت فرابورس ایران است که کسب و کارها می توانند تقاضای تامین مالی برای طرح ها و برنامه‌های خود را از طریق دونگی منتشر کنند. در واقع دونگی پل ارتباطی میان کسب و کارهای متقاضی تامین مالی و سرمایه گذاران علاقه مند می باشد. متقاضیان تامین مالی برای کسب اطلاع از شرایط و چگونگی انجام تامین مالی پروژه های خود و همچنین سرمایه‌گذاران برای اطلاع از طرح های در جریان و مشارکت در طرح ها می توانند به سایت پلتفرم دونگی به آدرس dongi.ir مراجعه نمایند.

طبق قوانین و مقررات مصوب سازمان بورس و اوراق بهادار، سبدگردان الگوریتم به عنوان نهاد مالی می تواند همزمان با 5 عامل همکاری نماید.

روش سرمایه گذاری

در سایت پلتفرم دونگی اطلاعات مربوط به طرح های تامین مالی جمعی وجود دارد، به منظور سرمایه گذاری در این پروژه ها داشتن کد بورسی (سجامی بودن) الزامی است. متقاضیان ابتدا باید در سایت ثبت نام کنند و شرایط استفاده و سیاست محرمانگی را مطالعه کرده و بصورت الکترونیکی امضاء نمایند. اطلاعات مربوط به پروژه ها در دسترس افراد می باشد. افراد می توانند یکی از پروژه های آماده سرمایه گذاری را انتخاب کرده و مبلغ مورد نظر خود جهت سرمایه گذاری را تعیین کنند (حداقل مبلغ سرمایه گذاری 500 هزار تومان و حداکثر مبلغ برای اشخاص حقیقی معادل 5 درصد از ارزش پروژه می باشد)، قبل از تکمیل فرایند سرمایه گذاری باید فرم آگاهی از ریسک سرمایه گذاری را مطالعه کرده و بصورت الکترونیکی امضاء نمایند. سپس جهت واریز مبلغ مشارکت به درگاه بانکی هدایت می شوند.

روش تامین مالی طرح ها

روش کار عمدتا به این شکل است که ابتدا شرکت حقوقی طرح خود را به سکو ارائه می دهد. متقاضی حتما باید شخص حقوقی باشد و اشخاص حقیقی متقاضی تامین مالی در این بازار، باید ابتدا شکل حقوقی به کسب و کار خود بدهند. بر اساس آخرین اطلاعیه کارگروه تامین مالی جمعیسقف تامین مالی برای هر طرح ده میلیارد تومان تعیین شده است. پس از بررسی دقیق طرح از منظر توجیه پذیری و صلاحیت اعتباری و اجرایی متقاضی توسط عامل و تایید نهاد مالی، طرح به کمیته‌ای متشکل از نمایندگان سازمان بورس و فرابورس و شرکت عامل، ارائه می‌شود و در تامین مالی فراگیر صورت تصویب، کد تامین مالی خاصی برای طرح اخذ می‌گردد.

سپس در پلتفرم مخصوص، اطلاعات طرح و میزان سرمایه مورد نیاز و میزان جمع آوری شده و باقی مانده در چهارچوب دستورالعمل‌های مشخص منتشر می‌شود، پس از جمع آوری کل مبلغ از سرمایه گذاران، مبلغ به متقاضی با تایید نهاد مالی پرداخت می‌شود. در طی اجرای طرح نیز گزارشات دوره‌ای عملکرد طرح در پلتفرم مربوطه منتشر می‌شود.

کلیه تراکنش های مالی بین عامل، متقاضی و سرمایه گذاران توسط نهاد مالی تایید می شود.

ریسک سرمایه‌گذری

با توجه به اینکه متقاضیان تامین مالی جمعی شرکت‌های نوپا و استارت آپ ها می‌باشند و اینگونه کسب و کارها به دلیل اینکه در فضای ابهام و عدم قطعیت قرار دارند و از ثبات برخوردار نبوده، لذا دارای ریسک بالایی می‌باشند.

  • ریسک نکول: امکان این وجود دارد که متقاضی در اجرای طرح مورد نظر با شکست مواجه شده و همه یا بخشی از سرمایه را از دست بدهد.
  • ریسک تغییر در نرخ سود پیش بینی شده: در صورتیکه اجرای طرح مطابق با پیش بینی‌های انجام شده پیش نرود سودی کمتر از نرخ سود اعلام شده بدست آید.
  • ریسک نقدشوندگی: بعد از مشارکت در یک طرح امکان واگذاری سهم الشرکه وجود ندارد. حتی با وجود بازار ثانویه نقد شوندگی این بازار بسیار پایین خواهد بود.
  • ریسک ساختاری: به دلیل نو بودن و کامل نبودن ساختار، ممکن است تغیییراتی در ساختار اجرایی و نظارتی اعمال شود که سرمایه گذاری در طرح ها را متاثر سازد.
  • ریسک نرخ بهره: امکان تغییر نرخ بهره در اقتصاد وجود داشته و ممکن است باعث جذاب‌تر شدن بازارهای موازی جهت سرمایه گذاری گردد.
  • ریسک نوسانات نرخ ارز: با توجه به نوسانات نرخ ارز در بازار و تاثیر آن بر فعالیت کسب و کار امکان شکست یا عدم تحقق اهداف طرح را ایجاد می‌کند.

قوانین و مقررات

اطلاعات و قوانین مربوط به تامین مالی جمعی در وبسایت شرکت فرابورس ایران ارائه شده، برخی از موارد مهم به شرح زیر می باشد:

  • مطابق با دستورالعمل مصوب سازمان بورس و اوراق بهادار، در تامین مالی جمعی، منابع مورد نیاز راه اندازی یا توسعه یک کسب و کار تامین شده و تامین کننده منابع، نقش مشارکت کننده در طرح را داشته و در سود و زیان طرح شریک است.
  • حداکثر مبلغ قابل تامین از طریق تامین مالی جمعی برای هر طرح 100 میلیارد ریال است.
  • متقاضی ملزم به تامین حداقل 10 درصد وجه مورد نیاز طرح می باشد.
  • حداکثر مقدار قابل تامین از طریق هر تامین کننده شخص حقیقی، حداکثر تامین مالی فراگیر به میزان 5 درصد از کل مبلغ هر طرح است.
  • تامین مالی جمعی برای یک طرح مشخص نباید به صورت هم زمان توسط چند سکوی مختلف انجام شود. عامل موظف است پیش از انتشار فراخوان تامین، بررسی های لازم را در این خصوص انجام دهد.
  • عامل موظف است ضمن تهیه محتوای آموزشی در سکوی خود برای تامین کنندگان، جهت کمک به آنها در درک ریسک هایی مانند امکان زیان یا عدم نقد شوندگی، ترتیبی اتخاذ کند تا هر تامین کننده تامین مالی فراگیر حداقل یک بار پس از ورود به سکوی عامل، محتوای مزبور را مشاهده نماید.
  • عامل موظف است ریسک های مربوط به طرح را از طریق سکو به اطلاع تامین کنندگان برساند و ترتیباتی اتخاذ نماید تا هر تامین کننده پیش از اقدام به مشارکت در طرح، آگاهی خود را از ریسک های مذکور اعلام نماید.
  • عامل موظف است شرایطی را فراهم کند تا هر تامین کننده قبل از سرمایه گذاری بر روی هر طرح، به منظور اطمینان از ثبت طرح در تامین مالی فراگیر سکوی دارای مجوز، کد تاییدی را از سامانه فرابورس دریافت کند.
  • شرایط متقاضی به شرح ذیر است:

الف) شخص حقوقی باشد؛ ب) دعاوی دارای اثر با اهمیت حقوقی یا کیفری علیه شرکت/ موسسه و اعضای هیئت مدیره یا مدیر عامل/ رئیس شرکت/ موسسه متقاضی وجود نداشته باشد؛ ج) اعضای حقیقی هیئت مدیره و مدیر عامل شرکت/ موسسه متقاضی باید گواهی عدم سوء پیشینه ارائه دهند، که از زمان صدور آن بیش از یک ماه نگذشته باشد؛

علاقه مندان برای مطالعه بیشتر می توانند اینجا دستورالعمل مربوط به تامین مالی جمعی را مطالعه نمایند.

پرسش های متداول

1- تامین مالی جمعی چیست؟

نوعی روش تامین مالی طرح ها و پروژه ها می باشد که تعداد زیادی از تامین کنندگان اعم از اشخاص حقیقی و حقوقی با مبالغ خرد و در بستر اینترنت در آن مشارکت دارند.

2- چه شرکتهایی می توانند از طریق تامین مالی جمعی اقدام به جذب منابع نمایند؟

اشخاص حقوقی که دارای دعاوی حقوقی یا کیفری با اهمیتی علیه شرکت، اعضای هیئت مدیره، مدیر عامل یا رئیس شرکت یا موسسه متقاضی وجود نداشته باشد. همچنین حوزه جغرافیایی اجرای طرح باید در داخل کشور باشد.

۳- چه شرکتهایی می توانند خدمات تامین مالی جمعی ارائه دهند؟

یک نهاد مالی ثبت شده دارای مجوز فعالیت معتبر یا شخص حقوقی باشد که از طریق انعقاد قرارداد با نهادهای مالی اقدام به ارائه خدمات نماید. شخص حقوقی که اقدام به تامین مالی جمعی می نماید، موظف است زیر ساختهای لازم و بستر اینترنتی مناسب با امنیت بالا برای انجام فرآیند را فراهم نماید.

۴- چه اشخاصی می توانند در تامین مالی جمعی مشارکت کنند؟

اشخاص حقیقی و حقوقی دارای کد بورسی

۵- آیا نظارتی بر طرح ها و نحوه استفاده از مبالغ سرمایه گذاری شده وجود دارد؟

کارمزد مدیریت به صورت روزانه محاسبه می‌شود و در هر سه ماه طبق قرارداد، توسط سرمایه‌گذار به شرکت سبدگردان پرداخت می‌شود.

بله، عامل و نهاد مالی موظف به بررسی مستندات، اطلاعات، شرایط و زمان بندی اجرای طرح یا برنامه کسب و کار متقاضی و اعلام سطح ریسک سرمایه گذاری در طرح مورد نظر می باشند. همچنین متقاضی موظف به ارائه گزارش های دوره ای می باشد.

۶- آیا برای میزان مشارکت در تامین مالی جمعی محدودیتی وجود دارد؟

حداقل مشارکت اشخاص حقیقی و حقوقی در هر پروژه تامین مالی جمعی 5 میلیون ریال بوده و حداکثر مقدار مشارکت هر شخص حقیقی در هر پروژه تامین مالی جمعی 5 درصد از کل مبلغ هر طرح می باشد درحالیکه برای حداکثر مشارکت اشخاص حقوقی محدودیتی وجود ندارد.

۷- درصورتيكه حد سرمایه مورد نیاز در مدت مقرر تامین نشود، سرمایه ظرف چند روز به حساب مشارکت کنندگان عودت می باید؟

در صورتی که در مدت مقرر برای جمع آوری سرمایه، مبالغ جمع آوری شده به حداقل مبلغ درخواستی سرمایه پذیر نرسد، پروژه لغو شده و مبالغ طی یک هفته به حساب سرمایه گذاران عودت می شود.

۸- درصورتيكه حد سرمایه مورد نیاز در مدت مقرر تامین نشود، آیا امکان تمدید دوره وجود دارد؟

با درخواست متقاضی و تایید عامل، نهاد مالی و فرابورس امکان تمدید زمان سرمایه پذیری تا حداکثر 2 ماه قابل انجام است که در این شرایط در صورت عدم تکمیل پروژه تا پايان زمان جدید پروژه، طی یک هفته سرمایه ها عودت خواهد شد.

۹- سود مشارکت در تامین مالی جمعی چگونه پرداخت می شود؟

سود مشارکت در طرح های مختلف، متفاوت است و در تعریف هر طرح در خصوص سود مشارکت توضیحات کامل اراده می گردد. در اکثر طرح ها سود ماهانه به صورت علی الحساب پرداخت شده و در پایان قرارداد سود طرح محاسبه شده و ما به التفاوت آن تامین مالی فراگیر به مشارکت کنندگان پرداخت می شود.

۱۰- آیا برای پرداخت اصل و سود سرمایه گذاری تضمینی وجود دارد؟

طبق دستورالعمل، مشارکت کنندگان در سود و زیان طرح شریک شده و تضمینی برای بازگشت اصل سرمایه و پرداخت سود وجود ندارد. اما به منظور تامین اعتماد مشارکت کنندگان تضامین لازم جهت انجام تعهدات قراردادی، تامین اصل سرمایه و در بعضی موارد جهت تضمین پرداخت سود اعلام شده طرح، از متقاضی دریافت می شود. این تضامین شامل چک و سفته می باشد.

در توضیحات هر طرح در این خصوص شفاف سازی می شود.

۱۱- آیا افراد خارجی می توانند در تامین مالی جمعی مشارکت کنند؟

بله، بر اساس دستورالعمل تامین مالی جمعی، منابع مالی مورد نیاز طرح ها می تواند از تامین کنندگان خارج از کشور نیز جمع آوری شود.

۱۲- آیا عملیات تامین مالی جمعی توسط سازمان بورس و اوراق بهادار نظارت می شود؟

سازمان بورس و اوراق بهادار از طریق کارگروه ارزیابی بر ارکان و اجرای تامین مالی جمعی نظارت دارد. کارگروه ارزیابی دارای پنج عضو و یک دبیر می باشد. اعضای کارگروه شامل: یک نفر به نمایندگی از رئیس سازمان به عنوان رئیس کارگروه؛ دو نفر به نمایندگی از فرابورس؛ دو کارشناس در حوزه فعالیت تامین مالی جمعی، با پیشنهاد فرابورس و تایید رئیس سازمان؛ یکی از مدیران فرابورس به عنوان دبیر کارگروه.

۱۳- طول دوره سرمایه گذاری چه مدت می باشد؟

طرح های مطرح در این بازار معمولا زود بازده و دارای سر رسید حداکثر یکساله می باشند.

۱۴- آیا قبل از سر رسید قرارداد امکان فسخ سرمایه گذاری توسط سرمایه گذاران وجود دارد؟

در حال حاضر چنینی امکانی وجود ندارد. اما طبق دستورالعمل شرکت عامل و فرابورس موظف هستند برای طرح های با ارزش بیش از 20 میلیارد ریال بازار ثانویه ایجاد کنند تا سرمایه گذاران امکان واگذاری سهم الشرکه خود را به دیگران داشته باشند. اما برای طرح های با ارزش کمتر از 20 میلیارد ریال الزامی وجود ندارد. از آنجایی که اکثر طرح های تامین مالی جمعی، دارای ارزش کمتر از 20 میلیارد ریال بوده و کوتاه مدت و حدود یک ساله می باشد، بازار ثانویه برای آن تشکیل نمی گردد. لذا برای سرمایه گذاران این طرح ها امکان واگذاری سهم الشرکه قبل از موعد وجود ندارد.

۱۵- برای مشارکت در تامین مالی جمعی نیاز به پرداخت هزینه یا کارمزد است؟

خیر، کارمزدهای لازم جهت پرداخت در فرآیند تامین مالی جمعی به عهده متقاضی می باشد.

۱۶- تامین مالی جمعی چه ریسک هایی برای سرمایه گذاران دارد؟

اصولا این نوع تامین مالی برای کسب و کارهای دانش بنیان و نوپا با ریسک بالا صورت می گیرد بنابراین ریسک شکست طرح ها وجود دارد. از این رو سرمایه گذاران قبل از انجام سرمایه گذاری باید با دقت اطلاعات و متندات منتشر شده در این خصوص را مطالعه کنند. از سوی دگیر برای کاهش این ریسک شرکت عامل با دریافت تضامین لازم از متقاضی، ریسک نکول طرح را تا حدودی کاهش می دهد.

بررسی ریسک فرآگیر درماندگی مالی بین شرکت های زنجیره تامین خودرو در بورس اوراق بهادار تهران

فصلنامه مدیریت کسب و کار ، دوره: 11 ، شماره: 44

خرید و دانلود فایل مقاله

با استفاده از پرداخت اینترنتی بسیار سریع و ساده می توانید اصل این مقاله را که دارای 15 صفحه است به صورت فایل PDF در اختیار داشته باشید.

مشخصات نویسندگان مقاله بررسی ریسک فرآگیر درماندگی مالی بین شرکت های زنجیره تامین خودرو در بورس اوراق بهادار تهران

میرفیض فلاح - گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

چکیده مقاله :

تعدد شرکت­هایی که دچار درماندگی مالی در کشورهای مختلف شده­اند و همچنین سرایت­پذیری آن بر شرکت­های دیگر باعث شده است تحقیقاتی در مورد روش پیش­بینی چنین شرایطی و همچنین تاثیر آن بر سایر شرکت­ها در بازارهای مالی صورت گیرد. در این راستا این مطالعه به بررسی سرایت درماندگی مالی در شرکت های زنجیره تامین خودرو می­پردازد. برای این منظور ابتدا با استفاده از روش KMV سری زمانی احتمال نکول و فاصله تا نکول 4 شرکت زنجیره تامین ایران خودرو و 4 شرکت زنجیره تامین سایپا محاسبه شده سپس با استفاده از مدل گارچ چندمتغیره سرایت پذیری درماندگی مالی در شرکت­های زنجیره تامین این دو خودروساز عمده در مدل­های مجزا مورد آزمون قرار گرفته است. نتایج برآورد مدل برای شرکت­های زنجیره تامین ایران خودرو نشان داد احتمال نکول باوقفه بر احتمال نکول شرکت­های زنجیره تامین(ختوقا، خفنر و خوساز) در سطح اطمینان 95 درصد منفی و معنادار است.

کلیدواژه ها:

کد مقاله /لینک ثابت به این مقاله

کد یکتای اختصاصی (COI) این مقاله در پایگاه سیویلیکا JR_BMJI-11-44_014 میباشد و برای لینک دهی به این مقاله می توانید از لینک زیر استفاده نمایید. این لینک همیشه ثابت است و به عنوان سند ثبت مقاله در مرجع سیویلیکا مورد استفاده قرار میگیرد:

نحوه استناد به مقاله :

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید:

دلنواز، بیتا و فلاح، میرفیض،1398،بررسی ریسک فرآگیر درماندگی مالی بین شرکت های زنجیره تامین خودرو در بورس اوراق بهادار تهران،https://civilica.com/doc/1021920


در داخل متن نیز هر جا که به عبارت و یا دستاوردی از تامین مالی فراگیر این مقاله اشاره شود پس از ذکر مطلب، در داخل پارانتز، مشخصات زیر نوشته می شود.
برای بار اول: ( 1398، دلنواز، بیتا؛ میرفیض فلاح )
برای بار دوم به بعد: ( 1398، دلنواز؛ فلاح )
برای آشنایی کامل با نحوه مرجع نویسی لطفا بخش راهنمای سیویلیکا (مرجع دهی) را ملاحظه نمایید.

مدیریت اطلاعات پژوهشی

اطلاعات استنادی این مقاله را به نرم افزارهای مدیریت اطلاعات علمی و استنادی ارسال نمایید و در تحقیقات خود از آن استفاده نمایید.

تامین مالی طرح های اشتغال فراگیر در بانک ملی ایران

بانک ملی ایران در راستای حمایت از ایجاد فرصت های شغلی پایدار و سیاست های اشتغال زایی دولت، بیش از یک هزار و 200 فقره تسهیلات در برنامه اشتغال فراگیر از ابتدای سال جاری تا پایان شهریور ماه پرداخت کرده است.

تامین مالی طرح های اشتغال فراگیر در بانک ملی ایران

به گزارش پایگاه خبری و تحلیلی دیده بان ایران ؛ روابط عمومی بانک ملی ایران، این بانک ، بالغ بر شش هزار و 345 میلیارد ریال تسهیلات در یک هزار و 274 فقره از آغاز سال 1397 تاکنون به برنامه اشتغال فراگیر (تبصره 18 قانون بودجه سال 1396 کشور) با هدف افزایش اشتغال اختصاص داده است.

همچنین 21 فقره تسهیلات ریالی از محل منابع داخلی به ارزش شش هزار و 767 میلیارد ریال در حوزه‌ احداث مجموعه خدماتی و درمانی، نیروگاه، پارک آبی، صنایع نساجی، کویل آلیاژهای آلومینیومی، احداث نیروگاه برق مقیاس کوچک گازی، احداث مجتمع اقامتی توریستی و خدمات بانکرینگ (سوخت رسانی دریایی)، تولید انواع مکمل های دارویی، تولید کابل برق و. مصوب شده است.

واگذاری 282 هزار و 588 میلیارد ریال اسناد خزانه اسلامی از محل قانون بودجه سال 96 طرح های ملی و استانی برای 168 هزار و 516 پیمانکار، واگذاری 390 هزار و 738 میلیارد ریال از این اسناد از محل قانون بودجه سال 97 برای 172 هزار و 432 پیمانکار و واگذاری 14 هزار و 954 میلیارد ریال از اسناد خزانه اسلامی برای 353 پیمانکار از دیگر اقدامات بانک ملی ایران بوده است.

شرکت سبدگردانی الگوریتم ارائه دهنده خدمات تامین مالی جمعی به صاحبان کسب و کار

آنچه امروزه از آن به عنوان تامین مالی جمعی یاد می‌کنیم، مسیر تغییر یافته و مدرن شده همان راهی است که بشر در دوره های مختلف تلاش داشته از سرمایه‌های خرد مردمی در اشکال مختلف بهره بگیرد. امروزه با گسترش تکنولوژی، فراگیر شدن اینترنت و بسط قوانین، این روش تامین مالی ساختار توسعه‌یافته‌ای به خود گرفته است.

یکی از دغدغه‌های جدی کارآفرینان و صاحبان کسب و کارهای نوپا، تأمین مالی ایده‌ها و طرح‌های نوآورانه است. چرا که به دلیل ریسک بالای این کسب و کارها، تأمین مالی از روش‌های سنتی دشوار و یا حتی غیر ممکن است. اما امروزه با استفاده از ظرفیت بالای اینترنت و فضای مجازی، تجمیع سرمایه‌های خرد و هدایت آن به سمت کسب و کارهای نوپا به راحتی امکان‌پذیر می‌باشد.

در بستر تأمین مالی جمعی، کارآفرینان می‌توانند با ارائه شرح کاملی از ایده و یا محصول خود در پلتفرم‌های مشخص، اقدام به جمع‌آوری منابع از افراد در قالب‌‌های مختلف کنند.

انواع روش های تامین مالی جمعی

در ایران روش های تامین مالی جمعی به روش اهدا و پاداش از سال های گذشته انجام می گرفت اما روش مشارکت با مجوز سازمان بورس و اوراق بهادار از سال 1399 اجرایی شد. سازمان بورس و اوراق بهادار با تصویب دستورالعمل تأمین مالی جمعی در سال ۱۳۹۷، به این روش تأمین مالی در کشور رسمیت بخشیده است. مطابق این دستورالعمل، ارکان اصلی تأمین مالی جمعی عبارتند از:

اولین طرح تامین مالی جمعی اجرا شده در کشور به روش مشارکت، در تاریخ 1399/10/14 توسط پلتفرم دونگی و با نظارت سبدگردان تامین مالی فراگیر الگوریتم با موفقیت انجام شد.

نقش الگوریتم

در تیرماه 1398، فراخوان شرکت فرابورس برای ثبت نام متقاضیان عاملیت تامین مالی جمعی اعلام شد. این روش تامین مالی که تامین منابع از عموم در بستر اینترنت تعریف می‌شود، یکی از مهمترین روش¬های تامین مالی برای کسب و کارهای نوپا در جهان به شمار می آید. در ساختار اعلام شده، عامل، سکو و ناظر (فنی-مالی) از ارکان اصلی تأمین مالی جمعی به شمار می آیند. در این ساختار عامل باید یا خود نهاد مالی بوده و یا از طریق انعقاد قرارداد با نهادهای مالی دارای مجوز از سازمان بورس اقدام به فعالیت کند. نهاد مالی در این مکانیزم نقش ناظر فنی و مالی دارد. سبدگردان الگوریتم با اخذ مجوز از سازمان بورس در سال 1398، ارائه خدمات به عاملان تأمین مالی جمعی به عنوان نهاد مالی را به مجموعه خدمات خود افزوده است.

در تامین مالی پروژه هایی که از این طریق انجام می شود، ابتدا طرح پیشنهادی متقاضی از منظر توجیه‌پذیری، صلاحیت اجرایی و اعتباری متقاضی و تامین مالی فراگیر سطح ریسک توسط عامل بررسی می‌شود و با تایید شرکت سبدگردان الگوریتم که در نقش نهاد مالی می‌باشد، به شرکت فرابورس برای تعریف نماد و ادامه فرآیند تامین مالی ارسال می گردد. سبدگردان الگوریتم علاوه بر تایید تعریف و توجیه‌پذیری طرح، بر کلیه نقل و انتقالات مالی بین متقاضی، پلتفرم و سرمایه‌گذاران نظارت دارد.

پلتفرم‌های همکار

دونگی در حال حاضر تنها پلتفرمی است که شرکت سبدگردان الگوریتم به عنوان نهاد مالی با آن همکاری دارد.

دونگی یک پلتفرم سرمایه گذاری جمعی تحت نظارت شرکت فرابورس ایران است که کسب و کارها می توانند تقاضای تامین مالی برای طرح ها و برنامه‌های خود را از طریق دونگی منتشر کنند. در واقع دونگی پل ارتباطی میان کسب و کارهای متقاضی تامین مالی و سرمایه گذاران علاقه مند می باشد. متقاضیان تامین مالی برای کسب اطلاع از شرایط و چگونگی انجام تامین مالی پروژه های خود و همچنین سرمایه‌گذاران برای اطلاع از طرح های در جریان و مشارکت در طرح ها می توانند به سایت پلتفرم دونگی به آدرس dongi.ir مراجعه نمایند.

طبق قوانین و مقررات مصوب سازمان بورس و اوراق بهادار، سبدگردان الگوریتم به عنوان نهاد مالی می تواند همزمان با 5 عامل همکاری نماید.

روش سرمایه گذاری

در سایت پلتفرم دونگی اطلاعات مربوط به طرح های تامین مالی جمعی وجود دارد، به منظور سرمایه گذاری در این پروژه ها داشتن کد بورسی (سجامی بودن) الزامی است. متقاضیان ابتدا باید در سایت ثبت نام کنند و شرایط استفاده و سیاست محرمانگی را مطالعه کرده و بصورت الکترونیکی امضاء نمایند. اطلاعات مربوط به پروژه ها در دسترس افراد می باشد. افراد می توانند یکی از پروژه های آماده سرمایه گذاری را انتخاب کرده و مبلغ مورد نظر خود جهت سرمایه گذاری را تعیین کنند (حداقل مبلغ سرمایه گذاری 500 هزار تومان و حداکثر مبلغ برای اشخاص حقیقی معادل 5 درصد از ارزش پروژه می باشد)، قبل از تکمیل فرایند سرمایه گذاری باید فرم آگاهی از ریسک سرمایه گذاری را مطالعه کرده و بصورت الکترونیکی امضاء نمایند. سپس جهت واریز مبلغ مشارکت به درگاه بانکی هدایت می شوند.

روش تامین مالی طرح ها

روش کار عمدتا به این شکل است که ابتدا شرکت حقوقی طرح خود را به سکو ارائه می دهد. متقاضی حتما باید شخص حقوقی باشد و اشخاص حقیقی متقاضی تامین مالی در این بازار، باید ابتدا شکل حقوقی به کسب و کار خود بدهند. بر اساس آخرین اطلاعیه کارگروه تامین مالی جمعیسقف تامین مالی برای هر طرح ده میلیارد تومان تعیین شده است. پس از بررسی دقیق طرح از منظر توجیه پذیری و صلاحیت اعتباری و اجرایی متقاضی توسط عامل و تایید نهاد مالی، طرح به کمیته‌ای متشکل از نمایندگان سازمان بورس و فرابورس و شرکت عامل، ارائه می‌شود و در صورت تصویب، کد تامین مالی خاصی برای طرح اخذ می‌گردد.

سپس در پلتفرم مخصوص، اطلاعات طرح و میزان سرمایه مورد نیاز و میزان جمع آوری شده و باقی مانده در چهارچوب دستورالعمل‌های مشخص منتشر می‌شود، پس از جمع آوری کل مبلغ از سرمایه گذاران، مبلغ به متقاضی با تایید نهاد مالی پرداخت می‌شود. در طی اجرای طرح نیز گزارشات دوره‌ای عملکرد طرح در پلتفرم مربوطه منتشر می‌شود.

کلیه تراکنش های مالی بین عامل، متقاضی و سرمایه گذاران توسط نهاد مالی تایید می شود.

ریسک سرمایه‌گذری

با توجه به اینکه متقاضیان تامین مالی جمعی شرکت‌های نوپا و استارت آپ ها می‌باشند و اینگونه کسب و کارها به دلیل اینکه در فضای ابهام و عدم قطعیت قرار دارند و از ثبات برخوردار نبوده، لذا دارای ریسک بالایی می‌باشند.

  • ریسک نکول: امکان این وجود دارد که متقاضی در اجرای طرح مورد نظر با شکست مواجه شده و همه یا بخشی از سرمایه را از دست بدهد.
  • ریسک تغییر در نرخ سود پیش بینی شده: در صورتیکه اجرای طرح مطابق با پیش بینی‌های انجام شده پیش نرود سودی کمتر از نرخ سود اعلام شده بدست آید.
  • ریسک نقدشوندگی: بعد از مشارکت در یک طرح امکان واگذاری سهم الشرکه وجود ندارد. حتی با وجود بازار ثانویه نقد شوندگی این بازار بسیار پایین خواهد بود.
  • ریسک ساختاری: به دلیل نو بودن و کامل نبودن ساختار، ممکن است تغیییراتی در ساختار اجرایی و نظارتی اعمال شود که سرمایه گذاری در طرح ها را متاثر سازد.
  • ریسک نرخ بهره: امکان تغییر نرخ بهره در اقتصاد وجود داشته و ممکن است باعث جذاب‌تر شدن بازارهای موازی جهت سرمایه گذاری گردد.
  • ریسک نوسانات نرخ ارز: با توجه به نوسانات نرخ ارز در بازار و تاثیر آن بر فعالیت کسب و کار امکان شکست یا عدم تحقق اهداف طرح را ایجاد می‌کند.

قوانین و مقررات

اطلاعات و قوانین مربوط به تامین مالی جمعی در وبسایت شرکت فرابورس ایران ارائه شده، برخی از موارد مهم به شرح زیر می باشد:

  • مطابق با دستورالعمل مصوب سازمان بورس و اوراق بهادار، در تامین مالی جمعی، منابع مورد نیاز راه اندازی یا توسعه یک کسب و کار تامین شده و تامین کننده منابع، نقش مشارکت کننده در طرح را داشته و در سود و زیان طرح شریک است.
  • حداکثر مبلغ قابل تامین از طریق تامین مالی جمعی برای هر طرح 100 میلیارد ریال است.
  • متقاضی ملزم به تامین حداقل 10 درصد وجه مورد نیاز طرح می باشد.
  • حداکثر مقدار قابل تامین از طریق هر تامین کننده شخص حقیقی، حداکثر به میزان 5 درصد از کل مبلغ هر طرح است.
  • تامین مالی جمعی برای یک طرح مشخص نباید به صورت هم زمان توسط چند سکوی مختلف انجام شود. عامل موظف است پیش از انتشار فراخوان تامین، بررسی های لازم را در این خصوص انجام دهد.
  • عامل موظف است ضمن تهیه محتوای آموزشی در سکوی خود برای تامین کنندگان، جهت کمک به آنها در درک ریسک هایی مانند امکان زیان یا عدم نقد شوندگی، ترتیبی اتخاذ کند تا هر تامین کننده حداقل یک بار پس از ورود به سکوی عامل، محتوای مزبور را مشاهده نماید.
  • عامل موظف است ریسک های مربوط به طرح را از طریق سکو به اطلاع تامین کنندگان برساند و ترتیباتی اتخاذ نماید تا هر تامین کننده پیش از اقدام به مشارکت در طرح، آگاهی خود را از ریسک های مذکور اعلام نماید.
  • عامل موظف است شرایطی را فراهم کند تا هر تامین کننده قبل از سرمایه گذاری بر روی هر طرح، به منظور اطمینان از ثبت طرح در سکوی دارای مجوز، کد تاییدی را از سامانه فرابورس دریافت کند.
  • شرایط متقاضی به شرح ذیر است:

الف) شخص حقوقی باشد؛ ب) دعاوی دارای اثر با اهمیت حقوقی یا کیفری علیه شرکت/ موسسه و اعضای هیئت مدیره یا مدیر عامل/ رئیس شرکت/ موسسه متقاضی وجود نداشته باشد؛ ج) اعضای حقیقی هیئت مدیره و مدیر عامل شرکت/ موسسه متقاضی باید گواهی عدم سوء پیشینه ارائه دهند، که از زمان صدور آن بیش از یک ماه نگذشته باشد؛

علاقه مندان برای مطالعه بیشتر می توانند اینجا دستورالعمل مربوط به تامین مالی جمعی را مطالعه نمایند.

پرسش های متداول

1- تامین مالی جمعی چیست؟

نوعی روش تامین مالی طرح ها و پروژه ها می باشد که تعداد زیادی از تامین کنندگان اعم از اشخاص حقیقی و حقوقی با مبالغ خرد و در بستر اینترنت در آن مشارکت دارند.

2- چه شرکتهایی می توانند از طریق تامین مالی جمعی اقدام به جذب منابع نمایند؟

اشخاص حقوقی که دارای دعاوی حقوقی یا کیفری با اهمیتی علیه شرکت، اعضای هیئت مدیره، مدیر عامل یا رئیس شرکت یا موسسه متقاضی وجود نداشته باشد. همچنین حوزه جغرافیایی اجرای طرح باید در داخل کشور باشد.

۳- چه شرکتهایی می توانند خدمات تامین مالی جمعی ارائه دهند؟

یک نهاد مالی ثبت شده دارای مجوز فعالیت معتبر یا شخص حقوقی باشد که از طریق انعقاد قرارداد با نهادهای مالی اقدام به ارائه خدمات نماید. شخص حقوقی که اقدام به تامین مالی جمعی می نماید، موظف است زیر ساختهای لازم و بستر اینترنتی مناسب با امنیت بالا برای انجام فرآیند را فراهم نماید.

۴- چه اشخاصی می توانند در تامین مالی جمعی مشارکت کنند؟

اشخاص حقیقی و حقوقی دارای کد بورسی

۵- آیا نظارتی بر طرح ها و نحوه استفاده از مبالغ سرمایه گذاری شده وجود دارد؟

کارمزد مدیریت به صورت روزانه محاسبه می‌شود و در هر سه ماه طبق قرارداد، توسط سرمایه‌گذار به شرکت سبدگردان پرداخت می‌شود.

بله، عامل و نهاد مالی موظف به بررسی مستندات، اطلاعات، شرایط و زمان بندی اجرای طرح یا برنامه کسب و کار متقاضی و اعلام سطح ریسک سرمایه گذاری در طرح مورد نظر می باشند. همچنین متقاضی موظف به ارائه گزارش های دوره ای می باشد.

۶- آیا برای میزان مشارکت در تامین مالی جمعی محدودیتی وجود دارد؟

حداقل مشارکت اشخاص حقیقی و حقوقی در هر پروژه تامین مالی جمعی 5 میلیون ریال بوده و حداکثر مقدار مشارکت هر شخص حقیقی در هر پروژه تامین مالی جمعی 5 درصد از کل مبلغ هر طرح می باشد درحالیکه برای حداکثر مشارکت اشخاص حقوقی محدودیتی وجود ندارد.

۷- درصورتيكه حد سرمایه مورد نیاز در مدت مقرر تامین نشود، سرمایه ظرف چند روز به حساب مشارکت کنندگان عودت می باید؟

در صورتی که در مدت مقرر برای جمع آوری سرمایه، مبالغ جمع آوری شده به حداقل مبلغ درخواستی سرمایه پذیر نرسد، پروژه لغو شده و مبالغ طی یک هفته به حساب سرمایه گذاران عودت می شود.

۸- درصورتيكه حد سرمایه مورد نیاز در مدت مقرر تامین نشود، آیا امکان تمدید دوره وجود دارد؟

با درخواست متقاضی و تایید عامل، نهاد مالی و فرابورس امکان تمدید زمان سرمایه پذیری تا حداکثر 2 ماه قابل انجام است که در این شرایط در صورت عدم تکمیل پروژه تا پايان زمان جدید پروژه، طی یک هفته سرمایه ها عودت خواهد شد.

۹- سود مشارکت در تامین مالی جمعی چگونه پرداخت می شود؟

سود مشارکت در طرح های مختلف، متفاوت است و در تعریف هر طرح در خصوص سود مشارکت توضیحات کامل اراده می گردد. در اکثر طرح ها سود ماهانه به صورت علی الحساب پرداخت شده و در پایان قرارداد سود طرح محاسبه شده و ما به التفاوت آن به مشارکت کنندگان پرداخت می شود.

۱۰- آیا برای پرداخت اصل و سود سرمایه گذاری تضمینی وجود دارد؟

طبق دستورالعمل، مشارکت کنندگان در سود و زیان طرح شریک شده و تضمینی برای بازگشت اصل سرمایه و پرداخت سود وجود ندارد. اما به منظور تامین اعتماد مشارکت کنندگان تضامین لازم جهت انجام تعهدات قراردادی، تامین اصل سرمایه و در بعضی موارد جهت تضمین پرداخت سود اعلام شده طرح، از متقاضی دریافت می شود. این تضامین شامل چک و سفته می باشد.

در توضیحات هر طرح در این خصوص شفاف سازی می شود.

۱۱- آیا افراد خارجی می توانند در تامین مالی جمعی مشارکت کنند؟

بله، بر اساس دستورالعمل تامین مالی جمعی، منابع مالی مورد نیاز طرح ها می تواند از تامین کنندگان خارج از کشور نیز جمع آوری شود.

۱۲- آیا عملیات تامین مالی جمعی توسط سازمان بورس و اوراق بهادار نظارت می شود؟

سازمان بورس و اوراق بهادار از طریق کارگروه ارزیابی بر ارکان و اجرای تامین مالی جمعی نظارت دارد. کارگروه ارزیابی دارای پنج عضو و یک دبیر می باشد. اعضای کارگروه شامل: یک نفر به نمایندگی از رئیس سازمان به عنوان رئیس کارگروه؛ دو نفر به نمایندگی از فرابورس؛ دو کارشناس در حوزه فعالیت تامین مالی جمعی، با پیشنهاد فرابورس و تایید رئیس سازمان؛ یکی از مدیران فرابورس به عنوان دبیر کارگروه.

۱۳- طول دوره سرمایه گذاری چه مدت می باشد؟

طرح های مطرح در این بازار معمولا زود بازده و دارای سر رسید حداکثر یکساله می باشند.

۱۴- آیا قبل از سر رسید قرارداد امکان فسخ سرمایه گذاری توسط سرمایه گذاران وجود دارد؟

در حال حاضر چنینی امکانی وجود ندارد. اما طبق دستورالعمل شرکت عامل و فرابورس موظف هستند برای طرح های با ارزش بیش از 20 میلیارد ریال بازار ثانویه ایجاد کنند تا سرمایه گذاران امکان واگذاری سهم الشرکه خود را به دیگران داشته باشند. اما برای طرح های با ارزش کمتر از 20 میلیارد تامین مالی فراگیر ریال الزامی وجود ندارد. از آنجایی که اکثر طرح های تامین مالی جمعی، دارای ارزش کمتر از 20 میلیارد ریال بوده و کوتاه مدت و حدود یک ساله می باشد، بازار ثانویه برای آن تشکیل نمی گردد. لذا برای سرمایه گذاران این طرح ها امکان واگذاری سهم الشرکه قبل از موعد وجود ندارد.

۱۵- برای مشارکت در تامین مالی جمعی نیاز به پرداخت هزینه یا کارمزد است؟

خیر، کارمزدهای لازم جهت پرداخت در فرآیند تامین مالی جمعی به عهده متقاضی می باشد.

۱۶- تامین مالی جمعی چه ریسک هایی برای سرمایه گذاران دارد؟

اصولا این نوع تامین مالی برای کسب و کارهای دانش بنیان و نوپا با ریسک بالا صورت می گیرد بنابراین ریسک شکست طرح ها وجود دارد. از این رو سرمایه گذاران قبل از انجام سرمایه گذاری باید با دقت اطلاعات و متندات منتشر شده در این خصوص را مطالعه کنند. از سوی دگیر برای کاهش این ریسک شرکت عامل با دریافت تضامین لازم از متقاضی، ریسک نکول طرح را تا حدودی کاهش می دهد.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.